Jorrit kwam in 2001 voor het eerst in IJsland: "Ik dacht, dit lijkt me wel wat"

We spraken vier jaar geleden voor het eerst met hem. Toen werkte hij nog bij de post en was bierbrouwen zijn hobby. "Die hobby was eigenlijk noodzakelijk", zegt Jorrit er snel bij.

"Want het bier dat ze hier in IJsland hadden, was niets." Het dilemma was of duur bier kopen, dat geïmporteerd moest worden, of zelfs de handen uit de mouwen steken.

Zo maakte hij kennis met het brouwersvak. Zo'n drie jaar geleden kon hij aan de slag bij een brouwer in de buurt. Dat vond hij prima.

"Zelf maakte ik twee of drie keer per jaar eens twintig liter, nu maken we 2.000 liter op een rustige dag."

Jorrit komt van het platteland, vertelt hij. "Tussen Scharnegoutum en Tirns, bij Sneek. Na een opleiding in Arnhem heb ik in Amsterdam gewerkt. Daar had je iedere dag zesbaanswegen die dicht stonden. Ik dacht: ik moet hier weg."

Door een eerdere vriendin zag hij in 2001 voor het eerst in IJsland. "Dat leek mij wel wat, je bent jong en je probeert dat maar."

De relatie liep stuk. "Ze is teruggegaan, ik ben blijven hangen." In 2008 is hij getrouwd met zijn IJslandse vrouw Elva. Ze reisden nog een beetje rond, maar belandden uiteindelijk weer in IJsland, in een plaatsje Árskógssanður.

IJsland was niet perse zijn droom, "maar ik krijg nog wel eens te horen dat ik me overal thuis kan voelen."

Wat bij emigreren vaak wel een obstakel is, is de taal. En de IJslandse taal staat bekend als een behoorlijk moeilijke taal.

Doordat IJsland lange tijd bijna geen contact had met andere talen, lijkt het IJslands nog meer op oude Scandinavische talen.

Jorrit kan zich desalniettemin goed redden. "Mijn tip: wees alleen. Als je alleen bent, kun je er niet onderuit. Ik werkte in het begin bij een tomatenteler. Toen had je nog geen iPhone en als de cd-speler leeg was, luisterde ik naar de IJslandse radio, of naar collega's."

Hij spreekt nu goed genoeg IJslands "om sommige mensen een paar minuten voor de gek te houden", vertelt hij. Wat volgens hem ook helpt zijn de overeenkomsten tussen IJslanders en Friezen. "Het is hetzelfde soort mensen. Ze gedragen zich hetzelfde en lijken op elkaar."

Zo vonden Friezen zijn IJslandse vrouw wel eens lijken op Friese kennissen. Andersom kreeg Jorrit in IJsland wel eens de vraag of hij echt niet diegene was van die en die boerderij, een dorp verderop.

De talen liggen volgens hem ook bij elkaar. Zijn vrouw heeft in Nederland wel wat Nederlands opgepikt. "Maar als ik Fries met mijn kameraden sprak, konden ze dat vaak nog beter volgen."

Het is nu zomer in IJsland. "Het weer is op dit moment wat vreemd, wat benauwd. De wind staat zo dat we hier aan de noordkant wat rook krijgen van de vulkaanuitbarsting in het zuiden."

Alles bij elkaar vindt hij het "benauwd". Wanneer we bellen is het zo'n 14 graden. "In het zuiden was het deze week 26 graden. Hier in IJsland is dat warm."

"Als het hier boven de 16 graden is, dan zitten de kinderen in de onderbroek in de rivier om af te koelen", lacht Jorrit. Zo vlak onder de poolcirkel zijn ze dat niet gewend.

Al met al bevalt het hem best tussen de bergen. Of hij nog wel eens in Fryslân komt? "Niet vaak genoeg. Ik mis het nog best vaak."