Vriendenploeg 'de veteranen' staat als één man achter het eerste van De Westereen

Buiten is het ijskoud, deze donderdagavond op sportpark De Wieken in De Westereen. Terwijl het eerste in de kou een training afwerkt, worden in de kantine de tientjes op tafel gegooid om de gemeenschappelijke pot te vullen.

"Het is een unieke groep, we zijn begonnen in 1991", zegt Johannes de Vries, de 'voorzitter' van de ploeg, maar tegelijk ook nog voorzitter van de voetbalvereniging.

"Ik stopte toen in het eerste en onze toenmalige leider zei dat we eigenlijk met een veteranengroepje zouden moeten beginnen. We hebben er toen ook veel spelers bij gehaald die al enkele jaren waren gestopt."

In de eerste jaren voetbalt de groep zelf ook nog, maar dat is nu voorbij. De veteranen worden een hechte vriendenploeg die naast het supporteren van het eerste van 'de readsjes' ook van alles met elkaar ondernemen.

"Al 25 jaar een paar keer per jaar weg, lange weekenden met elkaar, elke zaterdag naar de wedstrijd. En als het voetbalseizoen straks voorbij is, dan even op zaterdag een blokje fietsen. Onderweg kopen we een paar frisdrankjes, en na afloop zitten we hier ook weer even."

Maar de veteranen helpen elkaar ook, vertelt De Vries. "Als er iets was met een verbouwing, een huisje, dan even de dakpannetjes er samen op leggen, samen ervoor! Dan ontstaat er wel iets in de loop der jaren."

De mannengroep waagt het erop en verlaat de kantine even voor een positie achter de hekken op het veld. De plagende opmerkingen tussen de spelers van het eerste en hun oudste supporters vliegen over en weer.

"Dezen zijn niet op hun mondje gevallen", lacht Jan Rozema, een van de veteranen en oud-eerste elftalspeler. "Heel veel hebben ook een bijnaam: Minne Kroonwoarstsje, Freark Ierappel, Pieter Meubel...", somt hij op.

Keimpe Venema vertelt graag hoe hecht de ploeg is. "Ik ben drie maanden geleden verhuisd. Jan zet even in de app: 'Keimpe heeft even wat hulp nodig. Acht uur bij Keimpe koffie met gebak, en daarna verhuizen.' Er kwamen vijftien man en tien uur was ik verhuisd!"

Volgens Hein van Althuis was Jan Rozema een van de beste spitsen uit De Westereen, en topscorer. Hij heeft ook nog wel een anekdote over Jan. "Hij had een teen gebroken. Toen heeft hij zijn vader een stukje staal voor in zijn schoen laten maken, zodat hij weer kon voetballen!"

Zo langzamerhand beginnen de jaren ook wel mee te spelen bij de veteranen. Keimpe: "We komen nu in de leeftijd van te grote prostaten, dus in de wc kunnen jullie wel zien wie er het vaakst heen gaan", lacht hij.

"Als ze drie biertjes hebben gehad, hebben ze het over medicijnen. Ik zei: 'Daar moeten jullie een keer mee stoppen, met die medicijnen. Maar nu kan ik er ook bij, want ik heb er dagelijks ook al tien", zegt Jan Rozema. Hij heeft een paar maanden geleden een vervelend akkefietje met zijn hart gehad.

"Maar we zijn hier voor het eerste, de club steunen. En dat is ook leuk, zaterdag na de wedstrijd komen die mannen ook even bij ons, dat is toch prachtig?"

Die 'mannen' van het eerste zijn ook blij met hun trouwe fanclub. Jan Eisma: "Bij mooi weer gaan ze ook op de fiets naar de clubs in de buurt waar we tegen moeten, dat doet ons goed."

"Als het goed gaat, lopen ze met ons de polonaise, maar als het slecht gaat, krijg je het ook te horen. En zo hoort het ook! Niet allemaal hebben ze verstand van voetbal, maar dat denken ze wel", lacht hij

Als de veteranen hun warme plekje in de kantine weer opzoeken, blijft Jan Douma achter. Hij wil nog wat langer naar de selectie kijken.

"Ze hebben zaterdag een belangrijke wedstrijd, daar ben ik altijd wel wat zenuwachtig voor. Ik voetbal zelf niet meer, maar ik voel de spanning nog steeds."

Douma is met zijn 48 de jongste 'veteraan'. "Ook al zijn ze bijna twee keer zo oud als ik, ik voel me zo thuis bij die mannen. We kunnen overal over praten, dat geeft mij een stukje rust, want ik heb zelf ook veel meegemaakt."

"Maar we hebben ook altijd de grootste lol, hoor. Ze kunnen ook wel tegen een grapje of een sekspraatje. Ja, dat vinden ze ook prachtig hoor!"

In de kantine gaan intussen de kippenvleugeltjes in de frituur, want dat is een vast ritueel op donderdagavond.

"Dat heb je bij een dorpsvereniging", zegt voorzitter Johannes. "Tientallen jaren met elkaar optrekken en elkaar helpen. Veel plezier en een prachtige groep, die uitkijkt naar de donderdag en de zaterdag. En dan afsluiten met wat kippenvleugeltjes!"