Jamaicaanse Fries Ricky traint de jongens van vv Workum

Het is een koude vrijdagmiddag op het veld van vv Workum. IJverig rennen een stuk of tien voetballertjes met de bal aan de voet tussen pionnen door.

Ricky Henry geeft voetballes aan spelers tussen de acht en tien jaar oud van de Workumer club.

"We leren de kinderen hier tactische en voetbaltechnische vaardigheden, kappen, draaien, schijnbewegingen, passeeracties en de baas worden over de bal. Maar ook: hoe loop je vrij zodat je aangespeeld kan worden."

Voordat de voetbalschool begint, vraagt Ricky eerst aan de jongens hoe hun dag was. Het opvoedkundige aspect vindt hij heel belangrijk.

"We leren kinderen discipline en respect hebben voor elkaar. En hoe ze kunnen omgaan met dingen die niet zo goed lopen tijdens het spel", vertelt de trainer met een Engelse tongval.

De kinderen lopen weg met Ricky. "Hij traint ons heel goed, ik word gewoon steeds beter van hem", vertelt Niels.

"Ik leer trucjes van hem. Later wil ik voetballer worden bij Liverpool. Of Barcelona."

Ook Ricky geniet ervan. "Het is mooi om te zien, al die blije gezichten. Hoeveel plezier de kinderen hebben, hoe ze zich ontwikkelen. Dat geeft een stukje voldoening."

De Jamaicaan heeft al een lange geschiedenis in de voetballerij. Tot zijn achttiende speelt hij op het tropische eiland, daarna verhuist hij naar de Verenigde Staten, waar zijn vader woont.

Na een poosje krijgt hij toch heimwee naar de Caraïben en keert hij terug naar de tropen.

Hij krijgt werk als trainer voor het elftal van de Turks- en Caicoseilanden. Maar tien jaar later gaat Ricky naar Europa en dat heeft een reden: de liefde.

"Het is de nachtmerrie van moeders: dochters die stage lopen in het buitenland en daar blijven hangen", lacht Sandra Henry-de Jong, de vrouw van Ricky.

In de kantine van de voetbalclub zit ze met jongste zoon Liam van vier te wachten tot de training klaar is.

Het echtpaar leert elkaar kennen op Jamaica en bouwt daar een leven samen op.

"Maar toen onze oudste werd geboren, had ik zoiets van: ik zie die jongen hier niet opgroeien. Toen had ik echt de behoefte om weer naar huis te gaan."

Na een jaar in Nederland krijgt Ricky werk bij het Belgische Sint-Truidense VV. Daarna is hij nog conditietrainer bij FC Emmen en op dit moment werkt hij ook als fysiek trainer in het betaald voetbal.

Het echtpaar woont nu al weer een tijdje in Workum.

"Ik ben heel trots op Ricky, hij heeft de taal geleerd, alleen het Fries zijn we nog mee bezig, hij verstaat het wel", vertelt Sandra.

"Maar hij ging zijn droom achterna: werken in het voetbal."

De Jamaicaan kan goed aarden in Fryslân.

"Ik ben opgegroeid in een rustig vissersdorp, vlak bij het strand. Hier in Fryslân heb ik dat ook, de rust, en met vijf minuten fietsen ben ik ook weer bij het strand."

"Alleen op Jamaica is het elke dag tussen de 25 en 30 graden, dat is wel wat een verschil", zegt de trainer lachend.

"Voetballen is altijd mijn passie geweest, zodoende heb ik contact opgenomen met de vv Workum, mijn drie zoons voetballen hier."

Nu zet Ricky zich in voor de jeugd van Workum om hen de finesses van het voetballen bij te brengen.

"Kinderen op jonge leeftijd leren vrij snel op een spelende wijze. Zo ontwikkelen ze niet alleen de motorische kant, maar ook de sociale. Wat je er in stopt aan beweging voor de piek van de groeispurt, krijg je op een later moment terug."

De drie jongens van Ricky en Sandra hebben de voetbalgenen van hun vader ook meegekregen.

De oudste voetbalt bij sc Cambuur onder de 12 jaar, tweede zoon Chris zit in de jeugdselectie van vv Workum en gaat ook een keer per week naar de voetbalschool van Cambuur.

Jongste zoon Liam zit nog bij het kaboutervoetbal. Hij spreekt goed Fries en daar leert vader Ricky dan weer van.

"Elke training leer ik een Fries woord, en dan leer ik hun een woord in het Engels."

Vandaag is het woord 'kâld'. "Ja, koud! Haha", lacht de Friese Jamaicaan breeduit.