Sue Smeding zet zich in voor vluchtelingen: "Het is de plicht om mensen te helpen"

In Fryslân kwamen ook veel opvangplekken. En een aantal mensen hielpen de Oekraïners op pad en zorgden voor een warm welkom. Eén van hen is Sue Smeding. Haar eigen levensverhaal maakte dat ze iets wilde doen. "Het is de plicht om mensen te helpen."

Sue Smeding is de dochter van een Joodse vluchteling. Haar moeder vluchtte tijdens de Tweede Wereldoorlog van Oostenrijk naar Engeland. Haar moeder was een van de Wijsmuller-kinderen. Wijsmuller redde in de oorlog zo'n 10.000 Joodse kinderen van de dood.

De moeder van Sue was zeven jaar toen ze met een klein koffertje in Wenen op de trein werd gezet naar Nederland en daarna naar Engeland werd gebracht.

Dat redden haar leven. Sue werd in Engeland geboren. Het idee om mensen te helpen, had ze altijd al. Na de dood van haar moeder begon de verwerking van het levensverhaal van haar moeder. Ze wilde iets terugdoen. Maart dit jaar kon dat, toen de eerste Oekraïners in Harlingen kwamen. "Mijn moeder was zo dankbaar dat ze geholpen was."

Arjen Mintjes, de directeur van de Maritieme Academie in Harlingen, haalde een groep van 30 vluchtelingen naar zijn school om ze op te vangen. Sue Smeding had met hem gewerkt voor de Tall Ships Races. Hij vroeg nu weer om haar hulp.

Sue stapte in en werd de tussenpersoon van de Oekraïners en de gemeente. Als er vragen waren van beide kanten, dan regelde Sue dat. Ook zette ze taallessen op en zorgde voor spullen voor de mensen.

Ze vindt het prachtig werk en ziet ook de resultaten. Inmiddels zijn er vijf locaties waar Oekraïners wonen. Nog altijd is ze de tussenpersoon.

Ze begrijpt de problematiek van het leven in een volledig nieuwe omgeving heel goed. Toen ze van Engeland naar Nederland kwam, had ze het soms ook even moeilijk om te begrijpen hoe het hier gaat. "Koffiedrinken is hier om 10 uur en eten om 18 uur, dat was voor mij ook niet duidelijk", vertelt Smeding.

Ook de taal is een ding. Bel maar eens met een huisarts met keuzemenu's. "Bij de dokter vinden ze het niet leuk dat je de spoedknop (1) indrukt." Het lijken kleine zaken, maar het is heel belangrijk om mensen hierbij te helpen.

Maar ook dat ze het leven oppakken met een beetje hulp doet goed. "Hoe mooi is het dat ik ze kan helpen het zelf op te pakken?" Als ze praat en werkt met vluchtelingen is het altijd duidelijk voor de Britse Harlinger: "Het is een kwestie van topo. Ben je geboren op een plek waar je vrij kunt zijn of niet?"

Het is een recht om welkom te zijn en je veilig te voelen, vindt Smeding. Een voordeel is volgens haar dat Harlingen een kleine stad is. Alles is behapbaar en de lijntjes zijn kort. Ze werkt goed samen met de gemeente, dat is heel belangrijk bij hulp aan vluchtelingen.

"De meeste Oekraïners pakken het leven goed op. Een aantal werkt en probeert er wat van te maken." Onlangs kwamen er ook andere vluchtelingen naar Harlingen. Op het schip River Diamond wonen 170 vluchtelingen uit 22 landen, vertelt Sue.

Na de hulp aan de Oekraïners werkt ze nu ook op het schip. Er is wel een verschil met de Oekraïners. Deze mensen weten nog niet of ze mogen blijven en komen uit verschillende landen. Voor Sue maakt dat niets uit. Ze kijkt niet naar nationaliteiten of groepen. Iedereen is een individu en daar moet je volgens haar naar kijken.

"Iedereen heeft het recht om welkom te zijn en zich veilig te voelen." En op zoek naar geluk, dat zijn we volgens haar allemaal. "We zijn allemaal gelukszoekers. Ik woon hier ook omdat ik dacht dat ik hier meer geluk voor mij en mijn kinderen zou hebben."

Dat er naar deze vluchtelingen anders wordt gekeken dan naar de Oekraïense vluchtelingen, trekt ze zich niet aan. Ze blijft positief en vindt dat erover praten veel minder helpt dan actie. Dingen met elkaar doen en ontmoeten. Met elkaar voetballen en elkaar zien. Dat helpt. "Het is onwetendheid. En dan helpt alleen actie, woorden niet."

Sue Smeding is helemaal op haar plek in dit werk. "Het is een verrijking van mijn leven, absoluut. Ik leer heel veel."