Jaring haalt ondanks zijn beperking alles uit het leven

Jaring roeit op zaterdag bij roeivereniging Aengwirden uit Heerenveen. Een groep van twaalf leden gaat bij toerbeurt met hem het water op. Vandaag zijn dat Irene en Eduard Hamburger.

"De roeibeweging is ingewikkeld voor hem, maar de basisbeweging heeft hij goed, en daarmee gaat het goed", vertelt Eduard Hamburger.

"Er moet wel altijd iemand met hem mee, alleen zou niet kunnen. Het gaat nooit gelijk bij Jaring, je moet je aanpassen aan wat hij doet."

Het leven van Jaring Melchers (40) uit Tjerkgaast verandert dramatisch als hij zeven jaar oud is. Hij komt thuis in de buurt van de boerderij onder een auto.

De doktoren geven hem niet veel kans. Jaring ligt in coma, maar hij komt er uit. Wel houdt hij er hersenschade aan over.

Jaring is een doorzetter met heel veel vechtlust. Wat hij in zijn hoofd heeft, zet hij ook door. En vooral ook het sporten, het fysiek bezig zijn, helpt hem daarbij.

"Ik ben veel sterker geworden, veel stabieler. Maar ook zelfstandiger, alles gaat beter", somt hij op.

De veertiger woont nu op zichzelf in Leeuwarden in een huis voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel, met zorg dichtbij.

Een paar dagen per week gaat Jaring met de scootmobiel naar het Bos van Ypey, waar hij onderhoudswerk doet.

"Het gaat soms ook wel slecht, maar ik denk dan aan wat ik heb bereikt en hoe sterk ik in het leven sta. En dat niemand hetzelfde verhaal heeft als ik."

Bij de roeivereniging prijzen ze de houding van Jaring. "Hij is heel positief, en altijd heel dankbaar. Dan doe je het ook graag voor hem", zegt Irene Hamburger. "Hij zou niets meer kunnen, en nu staat hij hier! Dat is gewoon wilskracht, dat is zo motiverend."

"Omdat de mensen om mij heen ook positief zijn", verklaart Jaring zijn instelling.

"Als je heel positief bent, dan wordt het negatieve klein in je hoofd en dan overheerst het goede gewoon!"

Volgens Eduard is Jaring ook heel sociaal. "Hij maakt graag grapjes. En als je hem aan de praat houdt, wat afleidt, denkt hij minder aan zijn 'gedoe', en eigenlijk gaat het roeien dan automatisch."

Naast de vereniging uit Heerenveen, roeit Jaring ook nog één keer per week bij de Groninger studentenroeivereniging Gyas. Elke woensdag reist hij daar met de trein naartoe.

"Daar zit ik nu al meer dan 12,5 jaar bij. Vorig jaar ben ik daar nog voor gehuldigd. Gaat allemaal heel leuk", glundert Jaring.

In 2012 schopt Jaring het zelfs tot de Special Olympics Netherlands in Den Bosch, waar hij goud haalt met het roeien.

Naast het roeien is Jaring ook een fietser.

"Ik wil voor mezelf heel goed worden. Ik heb vijf keer de Elfsteden gefietst, vijf keer de Princenhoftocht en vijf keer de Elf Merentocht. Er is niemand die zo'n ongeluk heeft gehad en dat kan zeggen. Ik vind dat toch wel heel knap."

Maar Jaring doet het niet helemaal voor zichzelf. "Ik wil dat als ik later een vriendin krijg, dat ze trots op mij kan zijn."

Tegelijkertijd is hij daar niet zo optimistisch over. "Een vriendin... die kijken toch altijd naar het beste van het beste, en dat ben ik niet. Maar het zou een droom zijn, het zou geweldig zijn. Ik hoop het."