Bauke en Jesse verzamelen zeldzame pins van over de hele wereld in Milaan

"Een pin ruilen is een soort tweede sport op de Olympische Spelen", vertelt Bauke Okkema uit Hilaard vol passie, terwijl hij met Jesse Postma (Jorwert) door Milaan loopt.

Beide mannen hebben een keycord om de nek die vol pins hangt. Op het plein van de Duomo kijken ze driftig om zich heen. "Het verbindt mensen van over de hele wereld."

Bauke (21) kijkt even naar links en stapt op een vrouw af die tientallen badges op haar jas heeft. Het zijn de pins, die in alle vormen en maten komen, allemaal met een eigen ontwerp.

Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een pin van in omloop. Denk aan de olympische ringen, het wereldberoemde voetbalstadion San Siro of een Amerikaanse vlag met de tekst 'Team USA' erboven; overal is wel wat van te vinden.

Bauke kijkt bij de vrouw op haar jas en vraagt of ze het logo van Canada wil ruilen voor Nederland. De vrouw gaat akkoord en doet de pin met de vlag van haar thuisland van haar jas en neemt de Nederlandse driekleur in ontvangst.

"Zo wordt de collectie van de wereld steeds groter voor mij", zegt Bauke. "Dit is toch geweldig."

"Het ruilen van de pins is een hele beleving", zegt Jesse (23). Hij heeft al honderden badges verzameld. "Je stelt jezelf een doel: je bedenkt welke je graag wilt hebben en die probeer je dan te krijgen. Dat is een avontuur."

Een interview met de vrienden in het centrum van Milaan is een hele uitdaging. Want voordat je een tweede vraag kunt stellen, is een van beiden alweer weg.

Deze keer staat Jesse ineens in de hoek van het plein bij Younnis, die z'n jas vol heeft met pins. De handen van de Griek gaan in de richting van zijn jas en hij klikt er een pin vanaf.

Jesse krijgt een badge met het logo van het Korea House, waar alle Zuid-Koreaanse sporters worden gehuldigd. Het is de Zuid-Koreaanse variant van het TeamNL-huis.

Younnis (51) laat trots zijn jas vol tientallen pins zien. Op de grond ligt een boek met daarin nog eens zo'n honderd exemplaren.

"Ik ben hier decennia geleden mee begonnen en heb de traditie nooit meer losgelaten", vertelt Younnis, terwijl hij meerdere toeristen aan een pin helpt. "Alle Spelen vlieg ik hele wereld over om de pins te verzamelen. Dat maakt deze traditie mooi."

Voor Bauke en Jesse begon de liefde voor de pin op de Zomerspelen van 2024 in Parijs.

"Daar kwamen wij in aanraking met de traditie. Maar dit keer hebben we het professioneler aangepakt", zegt Bauke. "Wij hebben nu zelf pins gemaakt met ons eigen hoofd en ruilen die hier volop in Milaan."

Bauke en Jesse kennen intussen bijna alle varianten die er zijn. Via speciale websites houden ze in de gaten welke nieuwe varianten er voor de Spelen in omloop komen.

"Maar elke keer word je weer verrast als je wat ziet", vertelt Jesse. "Dat maakt het ook zo mooi."

Beide mannen hebben twee weken uitgetrokken om zoveel mogelijk pins te vinden. Een reis via Como, Cortina en Milaan maakt hun Spelen compleet.

"Wij hebben geen doelen qua aantallen gesteld", zegt Bauke terwijl hij zijn tas op de rug slaat en het plein van de Duomo afloopt.

"Wij willen gewoon een geweldige tijd hebben en dat lukt behoorlijk. Daar gaat het toch om in het leven?"