"Ik ben hier opgebloeid": Sjoerd laat Friesland achter voor de liefde in Afrika

Sinds ruim een half jaar woont hij nu in Uganda, want daar komt de vrouw in kwestie vandaan.

De Vries (58) zat na een scheiding in een lastige periode. Hij was in een groot gat gevallen en woonde alleen in een appartement tegenover de winkel.

Toen hij Margaret zag, veranderde alles. Hij was meteen verliefd.

"Ik dacht: dit is de vrouw voor de rest van mijn leven. Ik heb eerst niets tegen haar gezegd. De volgende dag ontmoette ik haar weer en we raakten aan de praat. De dag daarna kwam ze al bij mij thuis en toen sloeg de vonk helemaal over."

Margaret was in Nederland vanwege een bezoek aan haar broer.

Na de eerste paar ontmoetingen in Heerenveen kocht Sjoerd koffers en regelde een paspoort.

Het was rond de kerst in 2024. Hij ging vier weken naar Afrika. Daar in Uganda werd het steeds duidelijker wat hij eigenlijk wilde: bij haar blijven.

Terug in Friesland maakte hij daar werk van: baan opzeggen en de huur van het appartement. Hij verkocht de meubels.

Margaret kwam nog even over om hem te helpen met de verhuizing en toen ze op Koningsdag van dit jaar in Uganda aankwamen, stond de hele familie te wachten.

Nu woont hij bij haar in het dorp Kyabakadde Mukono, op anderhalf uur van hoofdstad Kampala.

Daar heeft Margaret een stuk land gekocht met een boerderij erop. Sjoerd noemt het de farm. Er zijn appartementen en een gemeenschappelijke huiskamer.

Na haar business-opleiding heeft Margaret geld verdiend in de reissector.

Ze heeft de hulporganisatie Vision for Empowerment Center and Capacity Building opgericht. Die beheert een schooltje, een opleiding waar meisjes leren naaien en jongens het meubelmaken.

Allemaal op het erf van de boerderij. Verder geven ze gratis medische hulp, ook in andere dorpen.

Vrijwilligers, onder andere uit Duitsland, zijn daar aan het werk.

De organisatie heeft contacten met Gered Gereedschap in Nederland en een organisatie voor senioren met ervaring in Duitsland. Verder zijn de Universiteit van Belfast en een christelijke kinderorganisatie in Tsjechië ook partner.

"Margaret helpt ook boeren", vertelt Sjoerd, die zelf meedraait in de meubelmakersopleiding.

"Ik ben nu bezig met het aanschrijven van organisaties in Nederland zodat de boeren hier hulp kunnen krijgen. Er is hier totaal geen kennis. De meeste mensen hebben nog nooit een school gezien."

Uganda is sinds veertig jaar een stabiel en rustig land. Al weten veel oudere mensen nog wel dat vroeger dictator Idi Amin aan de macht was.

Tegenwoordig is het ook een land met grote contrasten:

"De mensen zijn hier zó blij. En ook zó arm. Als je de kinderen ziet rennen achter een stok met een verfroller eraan en wat voor plezier ze hebben, dan denk ik: in Nederland is de ene nog meer gezegend dan de ander. Dan moet je hier eens kijken."

Toen hij in het dorp aankwam, viel het hem op hoeveel afval overal lag.

"Wekenlang hebben we plastic opgeruimd. Nu is het schoon, en de mensen houden het zelf bij. '

De verandering doet Sjoerd goed. Hij houdt van warmte.

"Het is hier iedere dag zomer. Ja, we hebben wel eens regen, want het is hier hartstikke groen. Maar dan regent het even een uur of twee en dan is het ook weer droog."

Hij voelt zich goed bij het levensmotto van de Oegandezen: geen stress.

"Ik ben hier zo gelukkig als wat. Op foto's uit de tijd voordat ik hier kwam, zie ik er slecht uit. Allemaal stress. Hier ben ik helemaal opgebloeid. Margaret is ook gelukkig. Zij zorgt voor zoveel mensen en er was niemand die voor haar zorgde. Dat doe ik nu."

"Liefde is veel belangrijker dan spul", zegt Sjoerd tot besluit. En voor elkaar zorgen.

Dit voelt als zijn plek. Hier wil hij blijven.