Tineke Schokker stak al jong de vinger op: "Niet te bang zijn"

Dat laatste is ze nog tot er weer een kroonbenoemde burgemeester is. Waarschijnlijk komt die er in januari 2026.

Tineke Schokker groeide op in Leeuwarden in een gezin met twee meisjes. Vader werkte als bacterioloog in het laboratorium van de zuivelfabriek en moeder was thuis. Muziek speelde altijd een belangrijke rol.

Eerst vooral via het harmonium, waar de liederen van Johannes de Heer met regelmaat werden gespeeld. Ook door kleine Tineke, al vond ze daar eigenlijk niets aan.

Het liefst zou ze viool of cello willen spelen, maar dat zat er niet in. Bij het Leeuwarder jeugdorkest kreeg ze een bugel als instrument.

Na acht jaar leverde ze haar instrument om een principiële reden in: zij mocht niet naar het A-orkest omdat ze een meisje was. "Een jongen, die echt niet beter speelde, mocht wel. Toen dacht ik: stik er maar in!"

Die emanciperende inslag kwam vaker naar voren. Bijvoorbeeld op het moment dat ze als schooljuf de vinger opstak, toen werd gevraagd wie van het personeel van de school in Tytsjerk belangstelling had om hoofd van de school te worden.

"Dat was zo'n schok, ze moesten bijna gereanimeerd worden. Dat was geen functie voor vrouwen, vond ze in die tijd. Sterker nog: vrouwen moesten ophouden met hun werk als ze trouwden. Onvoorstelbaar tegenwoordig, maar zo was het wel."

Juf worden was overigens niet de bedoeling van Tineke. Ze zou graag dokter willen worden. "Dat was in de tijd dat de zogenaamde Mammoetwet werd ingevoerd. De hbs verdween en dat werd de havo, was ons verteld. Pas in het examenjaar hoorde ik dat studeren aan de universiteit met een havo-diploma helemaal niet kon. Dat was wel een tegenvaller."

Omdat de havo-top (de klassen 4 en 5) bij de Pedagogische Academie (de voormalige kweekschool) in zat, was dat het eerste alternatief. Later heeft Schokker nog bedrijfseconomie gestudeerd aan de Open Universiteit en kwam toen aan het werk op het bedrijfsbureau van de thuiszorg.

Paarden zijn ook een rode draad in het leven van Tineke Schokker. Als meisje spaarde ze al om in de zomervakantie rijlessen te nemen op de kinderboerderij. Ook met haar man kwam ze in aanraking door de paarden.

"Ik moest eens op een toernooi schaatsen waar hij ringmeester was. Nou, het eerste wat we hadden was ruzie", lacht ze. "Hij riep mij op terwijl ik nog lang niet aan de beurt was. En dat heb ik hem toen even goed laten weten. Maar de andere schaatsers hadden toen al door: dat kon weleens een scharrel worden."

Voor de hobby wordt thuis in Eastermar nog altijd kleinschalig gefokt met KWPN'ers. "Ieder jaar nemen we ons weer voor om het wat rustiger aan te doen, maar ja, het is onze hobby, toch?"

Tineke belandde in de politiek toen er eens werd getoetst of ze er iets voor voelde om voor het CDA raadslid te worden in Tytsjerksteradiel. Dat ging toen niet door, maar ze werd wel gevraagd voor de lijst bij de Provinciale Statenverkiezingen.

"Nou eerlijk: ik wist niet eens wat dat was. Ik heb mij er natuurlijk eerst iets in verdiept en dan zie je dat het eigenlijk een heel interessante bestuurslaag is."

In de fractie liet Schokker ook al snel zien wie ze was en hoe ze in de wedstrijd zat. "Toen speelde het streekplan. Dat was een belangrijke portefeuille waar ik wel belangstelling voor had. Maar er waren meer in de fractie die dat graag wilden hebben."

"Een Statenlid met veel ervaring stelde voor dat hij het wel samen met mij wilde doen: ik de voorbereiding en hij de woordvoering in de Staten. Nou, zei ik, wat een originele gedachte, maar dat doen we niet! Of we doen het juist andersom. Nou, dat was niet zijn bedoeling. Maar goed: ik heb die portefeuille toen wel gekregen."

Na acht jaar Statenwerk kreeg Schokker de kans om gedeputeerde te worden. "Daar had ik wel zin in, omdat je dan echt aan de touwtjes trekt. Zaken in gang zetten en mensen bij elkaar brengen, dat vond ik altijd prachtig. Met name voor de jeugdzorg en ook in de portefeuille bestuurskracht, waar ook de herindeling onder valt."

"Als provinciaal bestuurder heb je het echt erg druk. Daar hebben de meesten geen idee van. Zo belde ik als ik 's avonds wél thuiskwam om te eten, zo uitzonderlijk was dat. Bizar, eigenlijk", zo vindt ze nu.

De Waddeneilanden, en in het bijzonder Vlieland, hebben bij Tineke Schokker altijd een bijzondere plaats ingenomen. "We kwamen altijd al naar Stortemelk op Vlieland voor kampeervakanties. We hadden dan een tenthuisje op het veld 'Ver Weg'. Die liefde is altijd gebleven."

Van 2015 tot 2018 was ze waarnemend burgemeester op het eiland. "Op zo'n eiland speelt altijd wel wat, maar kwesties oplossen was altijd mijn doel. Dan zei ik: hoe zou u dit zelf willen aanpakken? Dan leek het soms moeilijk, maar er kwam eigenlijk altijd wel een oplossing."

Dat past ook bij het levensmotto van Schokker. "Niet te bang zijn voor gedoe, problemen niet ontwijken of eromheen draaien. Nee, meteen de 'koe bij de hoorns' pakken en doorzetten. En als dat niet meteen lukt, dan volhouden."

Tineke Schokker staat voor het CDA ook nog op de kandidatenlijst voor de Eerste Kamer. Toch zegt ze dat Den Haag niet echt haar habitat is. Zeker niet zoals het daar vandaag de dag vaak gaat.

"Gelukkig laat Henri Bontebal zien dat het ook anders kan. Ik ben blij met deze man en zijn aanpak. Hij heeft mijn vertrouwen", zo sluit Schokker hoopvol af.