Vivaldi en zijn viool brachten Tim de Vries (24) van Oudebildtzijl naar Wenen

Hij is de zoon van de Friese schrijver Abe de Vries en woonde tot zijn vijfde met zijn ouders en broer in Zaandam.

Na de scheiding ging zijn vader Abe terug naar Fryslân, naar Oudebildtzijl. In het weekend kwamen de kinderen naar Het Bildt.

Die weekenden waren voor Tim een soort kleine vakanties. Lekker rustig, zo buiten de Randstad, en veel groener. Hij nam altijd zijn viool mee.

'Het talent van Fryslân', zo werd hij genoemd, vertelt hij.

Nee, muziek is voor hem geen hobby.

Het is een passie.

Toen hij nog op school zat, ging zijn wekker op maandag al om half zeven en oefende hij voor schooltijd. Zijn middelbare school in de Randstad had connecties met het conservatorium in Amsterdam, waardoor hij veel kon spelen.

In 2018 verhuisde hij naar Wenen om viool te studeren aan de Universität für Musik und darstellende Kunst (MDW).

In Wenen zit je midden in het hart van de muziek. Veel grote componisten, zoals Beethoven en Mozart, hebben daar gewoond.

Geweldig mooi, vindt Tim het daar. Het is net alsof je leeft in de 18e eeuw, zo'n sfeer heeft de stad.

Heel anders dan Fryslân.

"Ik ben deels opgegroeid in Oudebildtzijl en ik was ook vaak in Wijnaldum vanwege mijn opa. Wenen is een enorme stad. Zelfs vergeleken met Amsterdam is het een stuk groter. Gelukkig is het hier niet al te duur. De huurprijzen zijn best wel in orde. "

Zijn liefde voor vioolmuziek begon al vroeg, op zijn zesde.

"Het was zomervakantie en ik was met mijn ouders in de auto onderweg naar Italië. Zij luisterden altijd naar klassieke muziek. Op een gegeven moment hadden we iets van Vivaldi op staan, met een mooie vioolsolo."

"Toen dacht ik: Wauw, wat een mooie klank. Dat wil ik ook gaan doen."

Terug in Nederland werd hij ingeschreven bij de muziekschool. Hij kon meteen beginnen, buiten de wachtlijsten om.

Beginnende violisten spelen vaak schraperig, maar bij hem ging het verrassend goed.

Als puber wist hij al dat hij naar het buitenland wilde. Op zijn 17e ging het aan: alleen naar Wenen. "Dat was wel spannend", lacht Tim.

Soloviolist worden was zijn doel. Hij had zelf contact opgenomen met de wereldberoemde vioolpedagoog Boris Kuschnir in Wenen en zich voorgespeeld.

Toen hij het nieuws kreeg dat hij mocht komen om lessen bij hem te volgen, was Tim door het dolle heen.

Met zo'n muziekopleiding kun je drie dingen doen: solo spelen, in een orkest of in een ensemble voor kamermuziek.

Dat laatste is het geworden. Tim zit bij het prijswinnende Motus Kwartet.

In de drie jaar dat ze bestaan, zijn ze populair geworden. Zo wonnen ze eerder dit jaar de tiende editie van de internationale Joseph Joachim-wedstrijd voor kamermuziek aan het Franz Liszt-conservatorium in de Duitse stad Weimar.

Sinds 2023 speelt het kwartet over de hele wereld.

Vorig jaar stonden ze in het Concertgebouw in Amsterdam en ook in Leeuwarden, waar ze in de openbare bibliotheek voor een uitverkochte zaal composities voor het voetlicht brachten.

Op het programma stond onder andere werk van de Friese componist Paulus Folkertsma.

In het Motus Kwartet is Tim de primarius. Hij speelt de eerste viool.

Dat brengt verantwoordelijkheid met zich mee, legt hij uit. Hij heeft de moeilijkste 'stem' om te spelen: de meeste noten en de meeste melodieën.

Daarnaast bepaalt hij de richting van het spel, wat ze gaan spelen.

Is het bijzonder dat je zoiets al op je 24ste kunt? Tim zou zeggen van wel:

"Vooral omdat kamermuziek een bepaalde soort van rijpheid verlangt. Het is best wel ingewikkelde muziek om te begrijpen."

"In een orkest kun je ook spelen als je jong bent, als tiener. Dan bevind je je in een grotere groep."

"Als je lid van een goed strijkkwartet wilt zijn, moet je toch wel volwassen zijn."

Het kwartet is zo langzamerhand een fulltime baan geworden. Als ze niet op pad zijn om te spelen, oefenen ze zes of zeven uur per dag.

Het nadeel daarvan is dat Tim zijn studie nog niet heeft afgerond. Hij heeft het gewoon te druk.

Eind juli gaan Tim en de anderen weer op tournee. De volgende wedstrijd komt ook alweer aan. In september doen ze mee aan een internationale kamermuziekwedstrijd in het Noorse Trondheim.

Daarnaast geven ze veel concerten over de hele wereld. Ze zijn al in Noord-Amerika, in veel Europese landen, India, Taiwan en zelfs Afrika geweest.

Zoals gezegd, hij heeft het er druk mee en de studie komt vaak 'op pauze' te staan. Maar gelukkig werkt de universiteit mee. Zijn bachelor zal hij wel halen, zegt Tim. Al kan het nog wel even duren.