Oekraïense Daria maakt een stuk over haar 'vorige' leven: "Ik moet dit doen"
24 februari 2025, 08:51 • 3 minuten leestijd
De 15-jarige Daria Danilchenko uit Oekraïne maakt een voorstelling over het verlangen naar haar geboorteland. Ze woont nu al bijna drie jaar in Fryslân, gevlucht voor de oorlog.
Daria speelde al toneel in Oekraïne, in Fryslân is ze daarmee verder meegegaan. Ze zit bij Meeuw Jonge Theatermakers, waar ze de voorstelling voor maakt.
Het stuk bestaat uit herinneringen en andere persoonlijke verhalen, zoals deze:
"Er staat een flat met vijf verdiepingen in een straat in Zaporisja (Oekraïne). Met een groot gat erin. En een aantal appartementen die leeg zijn. Nummer 3, 5, 7, 25 en 26..."
"...Ze zijn wel van mensen. Maar ze wonen er niet. Ze leven er niet. Er ligt stof op het meubilair."
Het is de flat van Daria. Ze is er bijna drie jaar niet meer geweest. Ze is aan het begin van de oorlog in Oekraïne met de auto gevlucht, met haar moeder en zusje. Eerst naar Polen en daarna naar Fryslân.
"Heel soms komt een vriend langs. Niet dat ze op visite kunnen. Maar om te kijken of de ramen niet zijn gesprongen door de raketinval van de nacht ervoor."
Hartsvriendin
Aan de ene kant heeft Daria Oekraïne achter zich gelaten: ze ziet haar toekomst hier.
Maar aan de andere kant liggen er veel herinneringen in haar geboorteland, en een deel van haar leven. Haar beste vriendin woont nog in Oekraïne.
"We appen en bellen iedere dag", vertelt Daria, die haar erg mist. "Het is moeilijk om niet bij de mensen te kunnen zijn van wie je houdt."
Het zijn de doodgewone dingen waar ze naar hunkert. "Bijvoorbeeld samen ergens naartoe gaan, zoals het park, om te praten en grapjes te maken. Gewoon een gezellige tijd hebben."
Nieuwe koers van de jeugdtheaterschool
Meeuw Jonge Theatermakers wil de komende jaren meer verhalen brengen over de maatschappelijke problemen van deze tijd.
"Niet eerder voelden we zo sterk onze rol in de wereld om ons heen", aldus Hilde Mulder die de theaterschool al jaren leidt.
"Om het gesprek aan te gaan middels onze producties en lessen voor jongeren over de wereld en hoe ze daar in staan. Om onze producties te gebruiken voor een optimistische boodschap voor de toekomst waar voor iedereen plaats is."
Theatermaker Karel Hermans maakt het stuk met Daria. Hij gaat voorzichtig te werk, omdat het zo persoonlijk is.
"Het is heel precair. Het conflict zit in het persoonlijke."
Hij interviewt haar eerst en maakt hier dan een stukje tekst van.
"Het zijn een soort van dagboekfragmenten geworden. Ze leest ze dan achteraf en als ze bepaalde stukjes echt te spannend vindt, dan halen we ze er uit."
Andere versie van Daria
"Ik heb een jaar in niet zo'n leuke klas gezeten waar ik werd gepest. Ik moest even goed nadenken of ik hier wel over wilde vertellen."
Uiteindelijk vond ze het belangrijk om het juist wel te doen. Ze vindt het heel spannend om zo'n persoonlijke solovoorstelling te maken.
"Toen Hilde me vroeg ging er van alles door me heen. Maar ik dacht: ik moet dit gewoon doen, dit is een hele mooi kans. Het is een reis naar een andere versie van mij, een ander leven."
