Leeuwarders stuiten op bureaucratie in Italië: "Regels, regels, regels"

Het dorpje Massa Martana werd hun nieuwe woonplaats. Het ligt in de streek Umbrië, grofweg tussen Florence en Rome in.

In Ik vertrek komen ook altijd verbouwingen en narigheid met vergunningen en bureaucratie voor. Zo ging het ook met Minke die in Leeuwarden secretaresse bij een accountantskantoor was en Jacco die als UWV-consulent werkte.

Minke: "'Bloed, zweet en tranen' was het met die vergunningen. Het duurt lang, maar het komt uiteindelijk wel goed."

Ze zijn beiden gek op Italië. Ze houden van de natuur, de geschiedenis, de rust, het klimaat, het eten en de wijn.

Toen ze begin 50 waren, kwam het idee bij hen op: als ze nog wat wilden, dan moest het nu gebeuren. Dochters Amarins en Djura waren volwassen en konden zichzelf redden.

Minke keek altijd naar het programma Ik vertrek. Ze zochten naar een geschikt huis, in dit geval in Italië.

Na twee jaar kochten ze een boerderij net buiten Massa Martana. Iets kleinschaligs opzetten voor toeristen en hiervan leven tot hun pensioen. Dat was het doel.

Daarvoor moest de boerderij wel worden verbouwd. Dat heeft in totaal twee jaar geduurd.

Jacco is erg handig, anders hadden ze er vanwege de hoge kosten niet eens aan begonnen. "Jacco kan veel zelf, maar ik kan ook wel wat, hoor", zegt Minke lachend.

Maar die vergunningen... wat een gedoe was dat. Als ze een douche willen plaatsen, moeten ze eerst een vergunning aanvragen.
Regels, regels, regels.

Al met al lijkt het er nu op dat ze dit seizoen in juni echt los kunnen met de verhuur. Vier appartementen zijn dan klaar.

Ze zijn heel tevreden met het eindresultaat. De boerderij ligt op een plek met aan iedere kant een goed uitzicht. "Of het nu mooi of slecht weer is, de luchten hier zijn altijd prachtig."

Moeten ze nu de boerderij klaar is, ook nieuwe hobby's zoeken? Dat hoeft niet, zegt Minke. Ze hebben het druk met allemaal andere dingen.

Neem nu de zeshonderd olijfbomen op hun terrein. Die staan er maar wat te staan. En het zijn er ook heel veel. Misschien kunnen ze iets doen met zelfgemaakte olijfolie.

Ze zijn ook met wijn bezig. Jacco heeft wijn als hobby. Hij is vinoloog. De eerste 25 wijnranken zijn al geplant, dus het begin van zelf wijn maken is er.

Het roer omgooien en emigreren heeft ook een andere kant, want je laat wel mensen achter. Het geeft een dubbel gevoel. Minke mist Fryslân niet echt. Hun dochters komen regelmatig langs en één keer per jaar met de feestdagen gaan Minke en Jacco terug naar Fryslân.

"Dan zien we de kinderen en de familie ook weer. Dat houden we er wel in."

Over bezoek in Italië hebben ze niets te klagen. "Iedereen is de afgelopen jaren bij ons langs geweest."

Hagelslag gaat altijd mee in de koffer, als ze terugkomen uit Nederland. Minke heeft een aardig voorraadje aangelegd. "Ik red het wel tot de kerstdagen."

Wat ze ook altijd meeneemt, zijn producten uit de Indonesische keuken. Die zijn niet verkrijgbaar in de streek waar ze wonen.

De Leeuwarders Minke en Jacco kun je volgen op Instagram op 'vanfrieslandnaarumbria'. Daar zijn vooral veel foto's te zien. Wil je meer weten over Minke en Jacco, klik dan hier.