De Roger Federer van het kaatsen: "Wat Taeke Triemstra presteert is uniek"

Triemstra kaatst al sinds hij een bal vast kan houden. Hij won zijn eerste wedstrijd toen hij vijf was. En nog heet hij er geen genoeg van: ook volgend jaar is de beste kaatser nog op de sportvelden te zien. "Een unieke prestatie", zegt kaatshistoricus Jan Braaksma.

Programmamaker Albert Jensma volgde hem deze zomer bij het bereiken van deze status. Klopt het dat succes van 'de Roger Federer van het kaatsen' ook kan voortkomen uit bescheidenheid?

FryslânDOK 'De aanhouder wint' is te zien op 7 en 8 oktober bij NPO2 en Omrop Fryslân.

Taeke Triemstra schrijft kaatshistorie als hij op zondag 23 juli op het veld van de Leeuwarder kaatsclub LKC Sonnenborgh in de tweede omloop de wedstrijd tegen het partuur van Menno van Zwieten wint.

Op de tribune zit zijn vader Reinder. Stil en nog wat bleek, als gevolg van een zware en gevaarlijke hartoperatie die hij een paar dagen daarvoor heeft ondergaan.

Het was kantje boord, maar hij is er weer. En ziet met eigen ogen dat zijn oudste zoon Taeke, Piet Jetze Faber voorbijgaat in het eeuwige kaatsklassement. Het is hem gegund. Het publiek aan de kant en op de tribune laat het massaal weten door te applaudisseren.

Terwijl het kaatsen van de andere partijen gewoon doorgaat, zoekt KNKB-voorzitter Coos Veltman snel een microfoon en een geschikte plek om de succesvolste kaatser in de historie van het Friese kaatsen te huldigen.

"Je bent een geweldig kaatsfenomeen en een voorbeeld voor het kaatsen", klinkt schel uit de grote boxen rondom het veld.

Familie, vrienden, oud-kaatsers en trouwe liefhebbers van de sport sjouwen met bloemen, omhelzen hem en geven hem schouderklopjes.

"Prachtig jongen. Je hebt hem", fluistert zijn moeder Fré hem in zijn oor, terwijl ze hem knuffelt. Fotografen leggen het historische moment vast. Even later galmt Tina Turners 'You're simply the best' over het natte veld. Het miezert.

"Dit is uniek, wat Taeke hier presteert", zegt Jan Braaksma zittend in zijn zwartleren bureaustoel bij hem thuis.

Braaksma is het historische geweten van het kaatsen in Fryslân, de man die alle lijsten en uitslagen bijhoudt en vanaf 1854 op zolder heeft liggen. Een opgewekte man met sterke verhalen, mooie anekdotes en een scherpe blik.

"Ik heb Hotze Schuil gezien, dat was een monument. Toen kwam Piet Jetze Faber, geweldig wat die kon. Die danste over het veld. En nu hebben we Taeke, een icoon met een prachtige techniek. Als je in je 40e levensjaar tot zoiets komt, na zoveel tegenslag - vingers gebroken, de ziekte van Bechterew - vele anderen waren er al lang mee gestopt. Maar Taeke niet. Die gaat door."

Zelf ondergaat de bescheiden topkaatser het allemaal vrij nuchter. "Het wordt best wel groot gemaakt, en het is ook iets heel moois uiteindelijk, maar het is nooit mijn grote doel geweest om dit te halen. Het is het gevolg van al die jaren doen wat je leuk vindt. Ik heb gewoon altijd een mooi sportleven op topniveau willen hebben."

Braaksma: "Hij heeft heel veel van zijn vader, Reinder had ook een prachtig slagje. Maar dat is niet alleen de oorzaak van zijn succes. Het is ook hoe hij met andere maten omgaat. Hij geeft ze het vertrouwen. Altijd positief. Daardoor heeft hij meer dan eens partijen gewonnen die op papier niet te winnen waren. Het is geweldig wat Taeke op het kaatsveld laat zien."

Dat klopt, zegt ook trainer en coach Peter Tolsma, later als Taeke en zijn kaatsmaten een massagebehandeling ondergaan als voorbereiding op de PC.

"Ze zeggen ook weleens dat hij de Roger Federer van het kaatsen is. En dat snap ik wel. Het is gewoon een nette jongen, die nooit iemand zal afvallen. Dat is ook de reden dat mensen die met hem kaatsen, altijd beter presteren. Hij haalt het beste in hen naar boven."

Braaksma: "Hij is rustig en beschouwend. Net als zijn moeder. Anders dan zijn vader. Reinder was een 'vaatje buskruit'. Ik zeg wel eens tegen Reinder als ik bij hem ben: hij heeft het talent van jou gekregen en het verstand van je vrouw."

"Het was een beweeglijk jongetje. Het zat er al vroeg in", zegt Fré, de moeder van Taeke Triemstra. "Als hij naar school liep, pakte hij altijd een handjevol grind mee van het erf, om weg te slaan. Dat mocht niet, maar hij kon het niet laten."

"Mensen denken vaak dat hij van ons moest, omdat Reinder ook kaatser was. Maar dat is beslist niet waar", gaat ze verder. "Je moet kinderen niet dwingen. Ze moeten het zelf willen, anders wordt het niets. En hij wilde, had er altijd zin in. Als je kinderen met rust laat, komt het vanzelf goed. Daar hoef je je geen zorgen over te maken."

Taeke Triemstra: "Het kaatsen is altijd, van jongs af aan mijn grote liefde geweest. Ik ben geboren in 1982, dat was mijn vaders beste jaar. Al in de kinderwagen ging ik mee naar de wedstrijden als mijn vader moest kaatsen. Toen ik vijf was, won ik zelfs mijn eerste prijs."

"Mijn vader ging aanvankelijk nooit met mij mee, die was altijd thuis bezig. Mijn moeder en oma gingen mee naar het jongenskaatsen. Maar als ik gewonnen had, rende ik als eerste naar mijn vader om de krans te laten zien. Hij was mijn held - mijn grote voorbeeld."

Later toen hij ouder was, sprak hij veel met zijn vader. "Mijn vader maakte kaatsballen en wanten. Daarom kwamen er allemaal kaatsers bij ons thuis. En dan ging het gesprek altijd over het materiaal, over de parturen en de wedstrijden", zegt Triemstra.

"Alle goede kaatsers kwamen bij ons over de vloer. En ik kende ze allemaal. Voor mijn gevoel heb ik nooit een andere keuze gehad dan kaatser worden. Het lag zo voor de hand. Maar vanzelfsprekend is het niet, want mijn jongere broer had dat niet. Bauke en ik wel."

FryslânDOK volgt Triemstra in de aanloop naar de PC, de grote jaarlijkse vrije formatiepartij in Franeker waar normaliter tussen de 8.000-9.000 bezoekers op afkomen.

Jan Braaksma: "De PC winnen, dat is het. Daar kijkt elke kaatser en kaatsliefhebber naar uit. Daarbij komt dat Taeke dit jaar ook nummer één kan worden van het PC-klassement." Hij durft op basis van getallen nu al te zeggen dat als dat gebeurt, daar nooit meer iemand overheen komt.

"Dat bestaat niet. Ze hebben een prachtig partuur. Gert-Anne van der Bos en Taeke zijn de grote tenoren, de leiders. En Erwin Zijlstra is de ontbrekende schakel, die het plaatje compleet maakt. Het zijn aardige mannen - kunnen slecht tegen verlies en kritiek, maar zolang ze bij elkaar zijn, hebben ze al veertien keer gewonnen, dus horen ze nu bij de beste vrije formatieparturen die er ooit zijn geweest."

Braaksma geeft ze een grote kans dat ze dit jaar de PC winnen. Maar dat loopt anders.