Zwaagster ziet Russische aanvallen om zich heen: "Dat is de realiteit"
In Fryslân wonen veel Oekraïense vluchtelingen, maar terwijl de oorlog nog in volle gang is, wonen er ook nog steeds Friezen in Oekraïne. Jorrit Schreuder uit Beetsterzwaag is een van hen. De komende periode doet hij z'n verhaal bij ons.
Schreuder woont normaal gesproken aan de rand van de hoofdstad Kiev met zijn vrouw Ljoeda en dochters Anne en Vika. Nu verblijven ze tijdelijk zo'n 200 kilometer verder, bij oma op het platteland. Daar, in Zapadyntsi, is het alsof je teruggaat naar de jaren 50. Water wordt met een emmer uit de put gehaald en de kelder ligt vol met voedsel uit de eigen tuin.
Van de oorlog merken ze niet veel in Zapadyntsi, vertelt Schreuder. "Het is hier lekker rustig. Het is herfstig weer. Van de onrust krijgen we niet veel mee."
Van 2008 tot 2011 werkte Schreuder in Oekraïne voor een klein Brits olie- en gasbedrijf. Daar ontmoette hij zijn vrouw Ljoeda. Samen hebben ze ook een poos in Roemenië gewoond, maar in 2016 zijn ze teruggegaan naar Oekraïne.
Jorrit Schreuder vertelt over zijn leven in Oekraïne
De twee kinderen van Schreuder gaan normaal gesproken naar school in Kiev, maar hebben nu vakantie. De laatste tijd volgen ze ook vaak lessen online.
De kinderen hebben weinig last van de oorlog. "Het is een beetje een avontuur voor ze", vertelt Schreuder. "Als ze op school zijn, moeten ze naar de schuilkelder. Dan doen ze spelletjes. Ze krijgen wel wat mee, maar er is geen sprake van angst."
Toen ze op straat speelden in het dorp waar ze nu zijn, schrokken de kinderen wel van een alarm in een stad in de buurt. "Toen waren ze een beetje onrustig en zijn ze toch naar binnen gegaan, want het was toch vreemd. Dat is het enige wat ze hebben meegekregen."
Dat ze het zelf nog redelijk hebben is aan de ene kant mooi, maar aan de andere kant raakt dat de vrouw van Schreuder erg. Ljoeda voelt zich schuldig, omdat ze het wel goed hebben.
Terwijl in hetzelfde land, op een paar honderd kilometer afstand, mensen veel last hebben van het geweld en de oorlog. "Er zijn heel veel dorpen en steden die dagelijks worden aangevallen", zegt Schreuder. "Die hebben geen water en geen eten. Die hebben het heel, heel slecht. Dat is de realiteit."
Maar zolang het goed gaat, zijn Schreuder en zijn familie niet van plan opnieuw het land te verlaten. Als school weer begint, denkt Schreuder eraan toch terug te keren naar Kiev.
Dat is volgens hem beter voor de kinderen, want dan kunnen ze naar school. "Maar als het niet kan, kunnen we hier ook wel blijven. Op dit moment kan het beide kanten uitgaan."
