Ploegleider De Vries over zijn Elfstedentocht van 1997: "Een zwarte dag"

"Ik kan de dag nog heel goed voor de geest halen", zegt Peter de Vries. "De gekte, dat je steeds wordt gebeld. Voor jezelf is het eerste keer, je weet niet precies wat er op je afkomt."

Peter de Vries was toen al bekend bij het publiek, omdat hij in het jaar ervoor de winnaar werd van de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee. Zender RTL Nieuws wilde hem daarom de hele dag volgen. "Dat hebben we toch maar gedaan. Voor onze sponsor was het ook wel mooi", zegt De Vries.

Maar hij heeft ze alleen 's ochtends nog gezien. De cameraploeg verloor hij al snel uit oog: zijn focus lag bij de tocht. "Ik was ook in een andere dimensie", zegt de huidige ploegleider van Jumbo-Visma.

De schaatser was al met een kleine achterstand begonnen. Het rennen naar de start ging minder snel dan bij de anderen, vanwege een ongelukje dat hij ooit had gehad. "Ik ben anderhalve minuut na de eerste schaatser weggeschaatst", zegt De Vries. Samen met zijn collega-schaatser kon hij in Sneek weer aansluiting vinden bij een redelijk grote groep, van zo'n 25 mensen.

Maar bij de Galamadammen bij Koudum ging het mis. "We gingen onder de brug door. Daarna weet ik dat ik heel hard ben gevallen. Ik ben er nooit meer achter gekomen hoe en wat. Ik ben misschien een paar seconden uit de tijd geraakt. Toen ik weer ging staan, kwam ik er meteen achter dat mijn linkerarm het niet meer deed."

Het werd 'doorscharrelen' naar Stavoren, in de hoop dat daar een ehbo zou zijn, waar ze zijn arm op zijn rug konden krijgen. "Dat lukte me steeds niet", zegt De Vries. "Je weet diep van binnen dat het voorbij kan zijn, maar dat wil je niet geloven. Als ze de arm op je rug kunnen krijgen, met touw of tape, dan zie je dan wel weer of het lukt."

Bij de ehbo kreeg De Vries te horen dat hij een grote bult op zijn schouder had. Bij Stavoren moest hij van het ijs stappen. Na een röntgenfoto bij het Antonios Ziekenhuis in Sneek bleek dat De Vries een breuk had in zijn linkerschouderblad.

"Voor mij persoonlijk is het één van de zwartste dagen uit mijn leven", zegt De Vries. "Sport is sport, er zijn belangrijkere dingen in het leven, maar als ik kijk naar de categorie 'sport', is het slechtste wat ik heb meegemaakt."

Maar de Elfstedentocht blijft hoe dan ook geweldig. "Het is zonde dat het 25 jaar geleden is. Ik hoop dat de jongens waarmee ik nu samenwerk, het ooit kunnen meemaken: de gekte, en wat het losmaakt in Nederland."