Leo út Dokkum wennet mei frou en bern yn Switserlân en giet der graach op út mei syn VW-buske

Mar dat wie net de earste bestimming fanút Dokkum. Dêrfoar wennen se in skoft yn België, it Dútsktalige part fan Switserlân en dêrnei ek yn it Frânsktalige part fan it lân, mar it Dokkumers praat Leo noch graach en faak.

Al dy ferhuzingen hawwe derfoar soarge dat se allegear aardich wat talen sprekke: "De bern prate nei al dy ferhuzingen Nederlânsk, Dútsk, Frânsk, Ingelsk en Frysk", sa fertelt Leo. "En se fersteane ek it Dokkumers goed!"

Leo wurket foar de belestingtsjinst, mar yn syn frije tiid is hy it leafst bûten: "Ik gean der it leafst op út, op de fyts, op skys of mei de berchskuon oan."

Se hawwe krekt in VW-buske kocht en dêr gean Leo en Tanga der mei op út. Se ride in ein, sette de bus del en gean dan de natuer yn.

Leo oer syn wurk: "It is yntinsyf wurk en net echt in seksy ûnderwerp foar op in feestje, dus ik bin bliid dat ik yn myn frije tiid dingen doch dy't aardich binne om oer te fertellen."

Leo is in soan fan in sigareboer út Dokkum, mar die as bern de dingen altyd al krekt even oars as in oar: "Ik lit my net samar yn in hokje pleatse."

Dat sjochst ek oan syn kar foar in stúdzje Russysk, al waard dat al gau rjochten en dan benammen belestingrjocht.

"Ik ha my spesjalisearre yn it btw-systeem en omdat dat oeral yn Europa itselde is, kin ik oeral wurkje."

It is in serieuze baan mei serieus wurk, mar Leo is bepaald net in grize kantoarmûs: "Ik haw meastal in baseballpet op en in sinnebril, oars as oars dus!"

Leo wie in fanatyk sporter. Hy gie foar grutte sportive útdagings, lykas triatlons, mar tsien jier lyn waard by him kanker konstatearre. Dêr is hy gelokkich fan genêzen.

Hy hat it sporten wer oppakt. Syn motto is dan ek: "Ast wat wolst, doch it dan en wachtsje net oant moarn."

Leo kin weromsjen op prachtige sportive prestaasjes. Hy swom yn 2018 yn alle Fryske stêden twa kilometer mei Maarten van der Weijden op yn syn meunsterswimtocht by de alve stêden del. De oare etappes die Leo op de fyts en dravende.

En yn 2022 is hy fan it Switserske Zürich nei it Fryske Surch fytst, om sa jild op te heljen foar ûndersyk nei kanker.

No hat er in nije útdaging: op 3 april stiet hy oan de start fan de Borderline 700. Dan wurdt der 700 kilometer fytst fan Gouda nei de stêd Luxemburg en werom. En takom jier wol er meidwaan oan de Frysman. Der wurdt foar beide eveneminten folop traind.

Op sneintemoarn - mar allinnich as it moai waar is - fytst Leo mei in ploechje manlju. Hy neamt dat de 'oude mannen fietsclub', mar dat wol net sizze dat der net fanatyk fytst wurdt.

Se komme noch geregeld werom yn it Heitelân, nei de famylje en de freonen dy't hjir noch wenje. It foldocht poerbêst yn Switserlân, mar... "Se hawwe hjir gjin oranjekoeke en dêr bin ik gek op!"

Fryslân is dé fakânsjebestimming, de romte, de marren, dêr kin gjin tropyske bestimming oan tippe.

De famylje Van der Boom wennet no yn in appartemint yn Zürich, mar, sa seit Leo: "As de bern aanst foar de stúdzje nei Grins gean, wolle we graach in húske op it plattelân fan Switserlân keapje."