Buro de Vries fan 19 jannewaris 2020 11:00

    Yn Buro de Vries in petear mei dûmny Jeroen van Olffen fan Menaam. Hoe thús fielt hy him noch yn de tsjerke?
    En in diskusje oer Carles Puigdemont. De Katalaanske politikus yn ballingskip komt as alles goed giet begjin febrewaris nei Fryslân. Mar is dat wol in goeie saak? In diskusje hjiroer yn it Buro.
    Yn it nijsfoarum besprekke we de aktuele stân fan saken yn Fryslân en de wrâld.

    De dûmny dy't him net mear thús fielt yn tsjerke...

    "Ik fiel my net mear thús yn tsjerke." Datsoarte útspraken hearre jo geregeld. It wurdt pas bysûnder, as it in dûmny is, dy't dat seit. It Buro spruts dûmny Jeroen van Olffen fan Menaam. Oanlieding wie in stik yn it tsjerkeblêd fan de PKN-gemeenten Dronryp e.o. en Menaam. Syn stik begjint mei: "Het moet maar eens gezegd worden. Ik voel me niet meer thuis in de kerk. Ik begrijp de kerkverlaters wel. De kerk is veranderd. Ik ben veranderd. Je zou kunnen zeggen: we passen niet meer bij elkaar".  It folsleine artikel fine jo hjirûnder:

    ZEVEN KERKEN

    Het moet maar eens gezegd worden, ik voel me niet meer thuis in de Kerk. Ik begrijp de kerkverlaters wel. De kerk is veranderd. Ik ben veranderd. Je zou kunnen zeggen: we passen niet meer bij elkaar.

    Ooit ging ik naar de Zondagsschool. Ik herinner me de werkjes die we maakten. De juf vertelde ons spannende verhalen uit de Bijbel.

    Mijn ouders hadden het minder naar hun zin. De dominee legde de Bijbel uit, maar mijn ouders begrepen er weinig van. Hij nam altijd een hele stapel boeken mee de kansel op. Ik herinner me dat niet. Mijn ouders hadden het over de geleerdheid van de predikant. De kerkgang - het is de jaren zeventig - is tanende. In het dorpje waar ik opgroeide ging lang niet iedereen meer naar een kerk. Er was een grote keus: De Kerk-zonder-beelden-en-we-doen-saai, De Kerk-met-Wierook-Kaarsjes-en-de-Paus, het Blij-blij-handjeklappen-kerk, de Bandje-in-de-kerk-kerk, de Zwarte-kousen-kerk en de Voorbij-de-traditie-kerk.

    Ik begreep weinig van deze diversiteit. De verschillen herinner ik me wel. Ik heb niet alles zelf meegemaakt. Maar ik herinner mij des te beter hoe de mensen erover spraken. Met clichés, vooroordelen en grappige typeringen.

    Voor mij was ondertussen een zolderruimte belangrijk. Hier kwam ik met andere tieners op zondagmorgen samen. Een jong stel begeleidde ons zingen met de gitaar. Hier hoorde ik over "Vierhouten" en later "Opwekking". Het was gezellig. En er werd nooit verteld wat ik moest geloven. De vragen waren open. Hoe denk jij erover? Ik vond het geweldig om erover na te denken. Dat proces is niet meer gestopt.

    Door een verhuizing kwam ik in de stad terecht. Hier was ik ondertussen veertien jaar. Er was geen club. Er was wel iets anders: catechisatie. Ik herinner me nog het meisje waar ik graag naar keek. Ze was mooi. Ik keek zoveel mogelijk naar haar. Helaas is het verder niets geworden. De propjes die ze naar me toegooide heb ik nog lang bewaard. Ze gooide ze niet als zou ze me leuk vinden.

    Met twintig jaar begon mijn studie en ik ging op kamers. Alle zondagse verplichtingen vielen weg. Het leven van een student is vrijheid. Tenminste, voor even. Maar het voelde ook wat leeg. Ik herinner me Goede Vrijdag. Vanwege een tentamen kon ik niet naar huis. Ik wilde iets doen aan "Goede Vrijdag". Ik besloot om toch maar naar de kerk te gaan. Ik ging er heen. Toen zag ik haar.

    Deze Goede Vrijdag dienst was de mooiste die ik ooit had meegemaakt. Na de dienst hebben we een tijdje met elkaar gepraat. Ik bracht haar naar huis. Maar dat was het. We hebben elkaar nooit meer gezien. Kerk-gang is soms gewoon ook de plek waar je hormonen stormen. Ook op Goede Vrijdag.

    Ik ga nu weer een stuk verder in de tijd. Toen we wilden trouwen zochten we een kerk met een dominee waar we een goed gevoel bij zouden kunnen hebben. Vrienden gaven ons wat tips en zo vonden we het prachtige oude kerkje met de hoge bomen. Het kerkje zou geschilderd kunnen zijn door Anton Pieck. Hier zou Luther gepreekt kunnen hebben. Ik denk dat Bach hier zelf het orgel heeft bespeeld.

    Samen met de dominee hebben we de liederen uitgezocht. De preek ging over de liefde. We hadden een prachtige bevestiging van ons huwelijk. Het was een prachtige dag. Onze trouwdag was onvergetelijk. Het was mijn eerste.

    Door een verhuizing kwamen we op het platteland terecht. Hier sloten we ons aan bij de dorpskerk. We lieten onze kinderen dopen. Er waren weinig kinderen in de gemeente. Soms bleven we thuis. We kregen wel eens een verwijtende blik van anderen omdat onze kinderen liever apenkooi deden dan stil zitten. We leerden te dealen met de kinderen. We hadden snoep mee. Toen ze de tienerleeftijd kregen gingen ze niet meer mee. Eén keer per maand was de afspraak. Maar ze waren altijd net geweest. Dat ik me dat niet herinner?

    Maar met Kerst gaan jullie mee. Waarom? zeiden ze in koor. Kerst valt niet eens op een zondag. Het argument "maar dat willen wij", of "omdat het zo hoort" vonden ze uiteraard geen argument.

    Ik moet eerlijk zeggen dat ook ik steeds minder ga. De diensten zijn niet wat ze geweest zijn. De kerk is niet eens halfvol, maar gewoon leeg. Er zijn bijna nooit kinderen. De preek sluit niet aan bij waar ik mee bezig ben.

    Soms overweeg ik om naar een andere kerk te gaan. Maar die kerk ligt niet in ons dorp. We moeten daarvoor een stuk rijden. Het zit daar vol. Ze zingen er bekende liederen en de voorganger preekt uit het hart. Het zijn geen boeken­preken, maar hij vertelt uit het dagelijkse leven. Dat spreekt me aan. Deze predikant zegt precies waar het op neer komt: geloven is pijnlijk. Geloven is een groeiproces. Geloven is vragen om moeilijkheden. Groeien doet pijn. Door te geloven worden we sterker.

    Ik ga bijna nooit meer naar de kerk. Mijn kerk is de Uitslapen-kerk geworden. Mijn buurman gaat naar de Honden-uitlaatstrook-kerk. Verderop in de straat gaan een paar mensen naar de Sport-kerk. De zondag is voor mij heilig. Het is een van de weinige keren dat ik nog tijd heb voor mijn gezin.

    Er is veel gebeurd in mijn leven. De kerk in mij is veranderd. Ik ben in vele kerken geweest. Ik ben misschien wel in zes verschillende kerken geweest. Maar vind ik ooit de kerk waar ik uiteindelijk bij zal blijven?

    Dat is de kerk waar ik heen zal gaan, maar die ik nog niet gevonden heb. Het is de kerk waar ik me thuis zal voelen. Het is de gemeenschap waar jong en oud vieren bij God te horen en werkelijk aandacht hebben voor elkaar. Deze kerk zal mijn hart verbinden met God. Ik ben de weg kwijt. Maar ik weet dat ik de weg terug zal vinden. Ik geloof dat ik op een dag thuis kom.

    Ds J.P.van Olffen.

    Januari 2020

    Carles Puigdemont yn Fryslân

    De Katalaanske politikus en frijheidsstrider Carles Puigdemont komt begjin febrewaris nei Fryslân. Corlienke de Jong, listlûker fan de FNP rôp yn har nijjierstaspraak op om massaal nei syn optreden te kommen. Ta argewaasje fan âld haadredakteur Rimmer Mulder fan de Ljouwerter krante. Neffens him is it gefaarlik om politisi dy't nasjonale sentiminten oanwakkerje ta held út te roppen.

    Nynke Beetstra, âld foarsitter fan de FNP is it net mei him iens.Sy fynt dat it der fier by troch is dat Katalaanske politisi 9 oant 13 jier finzenisstraf krije foar harren opfettings en optreden. Neffens har it Puigdemont polityk flechtling. Yn Buro de Vries in diskusje oer Puigdemont.

    Yn Memoriam Sipke Beetstra

    Alle wiken betinkt Cor Warenga in Fries of Friezinne dy't net mear ûnder ús is. 

    Dizze wike stean we stil by it libben fan Sipke Beetstra.

    It nijsfoarum 19 jannewaris

    Yn it nijsfoarum besprekke we it nijs fan dizze wike. 

    Yn it foarum dizze kear Irene Overduin, sjoernalist by de Leeuwarder Courant, Albert van der Ploeg, âld wethâlder yn Dantumadiel en wakker aktyf yn de boere en natuerwrâld en Gert Jaap van Ulzen, VVDér en klimaatskeptikus,

    It wike oersjoch

    Yn it wike oersjoch de blik fan de presintator op it Fryske, Nederlânske en wrâldnijs.

    11:05 - Jan Nota - Under Us
    11:26 - Eurythmics - I Saved The World Today
    11:43 - Bonnie Raitt - I Can't Help You Now
    11:54 - Henk Westbroek - Zelfs Je Naam Is Mooi
    12:07 - Dire Straits - Calling Elvis

    Programma presentator: 
    Simone Scheffer

    Buro de Vries

    Buro de Vries siket it út! Moaie dokumintêres, nijsgjirrige gasten en ferrassende gesprekken. Buro de Vries giet gemoedlik de djipte yn.
    (advertinsje)