'Trochjougedicht' is klaar: 14 dichters van RIXT werkten eraan op het Skriuwersarkje

Het is deze vrijdag de grande finale van het doorgeefgedicht. Sinds vorige week waren dichters van dichterscollectief RIXT bezig om een gedicht te maken. Een week lang zaten tweetallen in de Skriuwersarke van Rink van der Velde bij De Feanhoop om te werken aan het gedicht. Dichter Cornelis van der Wal heeft de eerste strofe geschreven en andere dichters gaven daar een vervolg aan.
Yva Hokwerda en Jan Kooistra © Geart Tigchelaar
Dichter Geart Tigchelaar heeft het project de hele week gevolgd en ook foto's gemaakt. Hij kijkt er tevreden op terug. "Het was uiteraard wel verschillend met 14 dichters en Cornelis van der Wal die het startsein gaf. De meesten kenden elkaar niet dus na de aankomst spraken ze kort om kennis met elkaar te maken. En dan bespraken ze het gedicht, hoe ze tegen de eerdere strofen aankeken en hoe het gedicht verder moest. En in korte tijd moesten ze daar uitkomen."
Het was heel leuk om te volgen. "Meestal zit je alleen te schrijven en dat was nu samen dus." Het dichterscollectief heeft flink veel schrijvers en dit was een mooie manier om kennis te maken. "Zo in het arkje heeft dat goed gewerkt. Ze zeiden allemaal dat het voor herhaling vatbaar was, dus dat is mooi om te horen."
Geart Tigchelaar van dichterscollectief RIXT
Lees hier het hele gedicht:
De bui

De mar nimt de bui net
en do joust gjin antwurd.
Boppe ús beiden driuwe
wolken dy't gûle wolle.
Under ús de feanbrân,
dyn eagen doarmje ôf.
Ik freegje it reid om ried.
It rommelet yn 'e fierte.
Faaks moat ik wei fan dy.
Lit de mar de mar en skûlet
in skjin rekest yn falleien fan omfierrens wei
dêr't tonger rôlet mei in oare stim
as dy dêr't ik my fan benearje lit.
Wol ik it fjoer beswarre
wylst it yn myn wêzen ferankere leit,
of spjalt it hjit de stobbe sisterjend?
leafst my noch haw ik dy frege
dyn swijen is it antwurd dat myn siel ferbalderet
it wjerljocht twingt in brekline ôf
en kliuwt de mar klinysk yn gaos.
Witwêrsanne wolket loft.
Ik wol net langer as in rider
op blak wetter rûntsjedraaie
wachtsjend op in weach fan dy
lit ik alles achter. Lottere is it klear
foar my. De mar nimt de bui net
mar do hast my mar te nimmen.
Hiest my mar naam. Do bluister-flarde,
ik triuw ús ielstikeljen no ôf. In wetterjuffer
riert de himelhûd oer de plûmpe oan.
It lûd fan de kloet laket. Ik haw ús sjoen.
Ik seach dyn eagen neat mear freegjen,
ik seach de marren dy't net nimme.
Ik skriuw wer ljochttaal út blakstil,
wit dat ik mei swarte swannen driuwe sil.
Deze tweetallen werkten aan het gedicht:
Het gedicht komt ook op de website van RIXT en er komt ook nog een filmpje bij.