Stepelfstedentocht was voor de één warm, voor de ander fantastisch en sommigen volbrachten hem op karakter

Er was een hitteprotocol van kracht, maar uiteindelijk viel het allemaal mee: de EHBO heeft het niet heel druk gehad. "Gewoon een paar kleine dingetjes", zegt Rien Zwart van de organisatie.

Zo werd het met name een mooie dag, en iedere deelnemer had zo zijn eigen verhaal.

"Moeilijk. Heel warm. Goh." Johannes Miedema staat hijgend bij de allerlaatste stempelpost in Bolsward. Hij is alleen. "Mijn vrienden waren zo kapot, die zeiden: ga maar."

Hij vond de tocht ook niet eenvoudig. Met de benen gaat het goed, want Miedema heeft goed getraind, maar de warmte heeft hem even te pakken gehad. "Op de zeedijk hervond ik mezelf." Daarna heeft hij zijn eigen tempo weer opgepakt en zijn maten achter zich gelaten.

Miedema's stempel wordt gezet door de 10-jarige Wianne. "Ik vind het leuk om te doen omdat mem hem ook heel vaak heeft gestept."

Wianne en haar moeder willen, na meerdere keren als deelnemer in Bolsward te zijn geweest, nu iets terugdoen voor de organisatie. Moeder bij de merchandise en Wianne in haar zomerse jurkje bij de stempelpost.

Aan Wianne ook de eer om de laatste stempel te zetten bij de snelste steppers. Jetse Genee en Mente de Boer komen net na 16.00 uur over de finish.

Eigenlijk gonsde dat zondagnacht voor de start al enigszins rond. "Die lange man met oranje helm zal wel eerste worden." En dat was ook zo.

Het is de Boer, 2.04 meter, zijn negende editie en hij heeft de tocht nu acht keer gewonnen. "Ach, het is uiteindelijk geen wedstrijd, maar dat maak je er zelf altijd wel wat van. Dat maakt het einde altijd extra leuk."

"Ik denk dat het deze keer een perfecte editie was. De zon erbij, de nacht was goed, minimaal wind", somt De Boer op.

Voor Wianne is het nog een hele uitdaging om de stempels te zetten, want de kaarten zijn kletsnat geworden. "Die van mij is papier-maché geworden", grapt de andere nummer één, Genee.

Twee nummers één dus, maar dat hadden er ook meer kunnen zijn. In Workum bestond de groep nog uit vijf mannen, maar daarna hebben Genee en De Boer aangezet.

"Weet je, je wilt hier eigenlijk niet meer sprinten, want het is veel mooier om zo aan te komen", zegt Genee. Samen, naast elkaar, konden ze nu in alle rust door de Gijsbert Japicxlaan waar het publiek rijen dik stond te klappen.

Over een tocht van zo'n 17 uur was het gat met de eerste vrouw tien minuten. Toen Genee en De Boer nog druk waren met foto's en interviews, kwam daar Lonneke Zijlstra over de finish.

"Ik ben hier wel heel blij mee." Als je zo kort achter de mannen zit, moet je wel goede bovenbenen hebben. "Ik denk vrij sterke inderdaad, maar het laatste stuk is echt wel op karakter, hoor, want het is natuurlijk superwarm", lacht Zijlstra.

Zijlstra blijft in Bolsward, want ze wil maandag de fietsers aanmoedigen. Misschien dat ze dan Miedema ontmoet. Hij staat bij de Fietselfstedentocht ook in het publiek. Weer met vrienden. En zijn stepmaten zijn inmiddels ook binnen. Een kwartier nadat hij over de finish kwam.