Hechte band met coachende vader helpt fierljepper Germ Terpstra: "Ik ben een trotse vader"
Vader Wim (42) en zoon Germ Terpstra (20) uit Tzum zijn al een leven lang aan het fierljeppen. Germ is een toptalent en dat dankt hij onder andere aan de coaching van zijn vader.
"Hij was negen maanden oud, toen wilde hij al klimmen", vertelt Wim Terpstra, terwijl hij in Burgum richting de schans kijkt.
Daar begon woensdag het fierljepseizoen 2026 met een inhaalwedstrijd, die zaterdag niet kon worden gesprongen.
Duim omhoog
Germ maakt de pols klaar om een sprong te maken. Zijn vader en coach staan achter hem aan het eind van de schans en kijkt of Germ de pols goed in het water zet. Een duimpje omhoog volgt en Germ loopt terug naar het einde van de schans.
"Niet lang daarna liep hij onder een tafel door. Hij is motorisch goed onderlegd en dat helpt natuurlijk enorm."
Wim kijkt naar zijn zoon, Germ krijgt de laatste aanwijzingen en knikt. Het 20-jarige talent begint en rent met een aantal grote passen richting de pols.
"Je hoeft het Germ maar één keer als voor te doen en hij doet het meteen na", zegt hij. "Ik liet hem een beetje jongleren en al snel vlogen de ballen van hand naar hand."
Het Burgumer publiek ziet verwachtingsvol als Germ in de pols klimt. In zijn juniorenjaren (16-19 jaar) sprong hij regelmatig verder dan de senioren (20+).
Maar ook bij de beste machines zit er weleens zand in de motor. Terpstra komt niet lekker uit en valt in het water.
"Dat hoort erbij", knikt Wim, als zijn zoon uit het water klimt. "Maar dat is nu juist het mooie van deze sport. Het is technisch zo'n puzzel en dat maakt het nu precies wat het is."
Ik vind klimmen echt machtig
Als Germ Terpstra zeven jaar oud is, maakt hij zijn eerste sprong op de schansen van de fierljepvereniging in Winsum. De sport grijpt zich onmiddellijk en laat zich nooit meer los.
"Ik vind klimmen echt geweldig", vertelt Germ. "Het gevoel als je door de lucht vliegt kan ik niet omschrijven, dat moet je gewoon ervaren."
"Wij zagen dat hij talent had", zegt Wim. "Maar het ging ons erom dat hij de motivatie kon houden. Ik vind dat je een sport moet doen die je leuk vindt. Hij heeft er plezier in en dat is het belangrijkste."
Germ maakt naam en groeit uit tot een echte prijzenpakker. Bij de junioren volgen Friese en Nederlandse kampioenschappen, hij schrijft meerdere keren historie.
Vorig jaar behaalde hij als junior de Sulveren Pols voor de verste sprong op het Fries Kampioenschap binnen. Hij was na Hannes Scherjon in 2006 de tweede die dat redde.
Voor het eerst bij de senioren
Dit jaar springt Germ voor het eerst bij de senioren en dus moet het talent helemaal tot wasdom komen. Extra druk levert het echter niet op.
"Een schans is een schans, een pols is een pols en water is water," zegt de filosoof van Tzum. "In welke klas je ook zit, dat geeft niets. Het gaat erom dat je je best doet."
Maar hoe is het om de motivatie te houden als de verwachtingen zo hoog zijn. Germ is topfavoriet, blijkt uit rondvraag bij het publiek.
"We doen allemaal oefeningen om daarmee om te gaan", zegt Wim. "Dan moet je denken aan ademhalen en praten over de wedstrijden."
Als eerste Fries ooit over de 22 meter?
De grote vraag die liefhebbers bezighoudt is of Germ het ultieme kan halen: als eerste Fries ooit over de 22 meter springen.
Het record staat op naam van Jacco de Groot met 22 meter en 21 centimeter. De Terpstra's dromen ervan, maar willen het niet al te luid uitspreken.
"Als ik het niet haal, begint iedereen te zeuren of ik het al heb gehaald. Dat wil ik niet, ik wil gewoon mijn ding doen."
Twee keer nat, toch winst
Maar dat record ligt misschien nog wel wat te ver in de toekomst. Eerst die wedstrijd in Burgum maar.
Germ komt twee keer in het water terecht en is er dan klaar mee. Hij zet de pols goed neer en maakt de winnende sprong.
"Ik was wat te veel met de pols aan het gokken door die te ver in het water te zetten. Dat heb ik nu ook meteen wel afgeleerd", zegt Germ, als hij zijn tas inpakt en klaar is om samen met vader Wim weg te gaan.
De mannen praten na over de wedstrijd en kijken nog een keer achterom naar de schans. "Je moet de kop er wel bij houden."