Een toekomst in Fryslân? "Een goede basis is mijn allergrootste wens"

De wereld van de Oekraïense Dariya (17) staat op zijn kop. Het ene moment is ze studente in Kiev, het andere moment zit ze als vluchteling in Beetsterzwaag. Voor Omrop Fryslân doet ze verslag van haar leven. Deel 6: wel of geen toekomst in Fryslân?
Dariya © Omrop Fryslân
"In dit dagboek wil ik meer vertellen over mijn ouders en hoe zij het vinden om hier te zijn.
Zoals ik in een eerder dagboek vertelde, ben ik hier alleen met mijn ouders gekomen. Mijn opa, oma en broer zijn nog steeds in Oekraïne.

Gevaarlijker

De situatie daar wordt nu steeds gevaarlijker. Dat is de reden dat we zoveel mogelijk met hen willen praten, zodat we ons allemaal meer op ons gemak voelen.
In het laatste gesprek met mijn broer vertelde hij ons over zijn vrijwilligerswerk en dat het bedrijf waar hij voor werkt weer begonnen is. Zo heeft hij ook wat afleiding van wat er aan de hand is.
Mijn opa en oma vertelden ons dat zij soms naar ons oude huis gaan, zodat zij daar groente en fruit kunnen kweken in de zomer.
Als ze ons daarover vertellen, zorgt het ervoor dat was ons prettiger voelen. Wij weten dat het goed met hen gaat en dat zelfs in de situatie waar zij in zitten, ze dingen kunnen doen die ze mooi vinden om te doen.

De taal

We zijn nu ruim vijf weken in Nederland en het grootste probleem waar mijn ouders tegenaan lopen is de taal. Bij de kleinste dingen, zoals winkelen in de supermarkt of een doktersafspraak, is communicatie nodig. Zelfs in huis zijn ze afhankelijk van mij.
Dariya en haar vader en moeder © Omrop Fryslân
Ik vertaal altijd al de gesprekken voor ze. De verhalen kan ik met details vertellen en in elke situatie. Maar het komt ook voor dat ik simpelweg te moe ben daarvoor.
Op die momenten gebruiken ze Google Translate, maar het neemt veel meer tijd om dan één simpele zin te vertalen. Ze zijn altijd zo trots op mij en blij dat ik zo goed Engels kan.

Moeilijk om werk te vinden

Tegelijkertijd zijn ze bang dat omdat ze de taal niet kunnen, het erg moeilijk wordt voor hen om hier werk te vinden. Dat is de reden dat zij ons gastgezin zoveel mogelijk willen helpen.
Deze week zijn we begonnen met Nederlandse les. De lessen zijn speciaal ingericht voor Oekraïense vluchtelingen, zodat we met andere Oekraïense mensen kunnen communiceren en ook de taal kunnen leren.

Terug naar Oekraïne?

Ook al leren we nu de taal, is het voor mijn ouders heel moeilijk om in Nederland te wonen. Daarom willen ze heel graag terug naar onze woonplaats wanneer het mogelijk en veilig is.
Ze voelen zich zelfverzekerder in hun eigen land.
Dariya
Ze wilden hier wel blijven wonen. Ze vinden de mensen hier heel leuk en sympathiek. De Nederlanders proberen altijd ons te helpen en te steunen en de omgeving is hier prachtig en kalm. Maar toch voelen ze zich zelfverzekerder in hun eigen land.
Mijn moeder vindt het geweldig om champignons te verzamelen en mijn vader vist graag. Zij missen hun hobby's heel erg.
Normaal gesproken zouden ze in deze periode van het jaar allerlei vissen vangen en daar worden ze erg blij van. Oekraïne is het land waar ze geboren zijn. Toen ze hun huis, auto en familie moesten verlaten, vonden ze dat verschrikkelijk.

Een toekomst in Nederland

Ondanks wat mijn ouders willen, is de allergrootste wens voor mij dat ik hier een goede basis krijg, zodat ik hier ook kan blijven na de oorlog. Daarom zijn we nog steeds bezig om een goede universiteit voor mij te vinden. "