Sporter fan de Wike: Berber Vonk

12 jun 2020 - 14:15

It skeelt mar 0,2 milimeter of it hie miskien wol har libben koste. Berber Vonk foel 26 oktober yn in maratonwedstriid en in reed snie troch har earm. Dy makke in gat fan tweintich sintimeter yn de earm. Har biseps wienen hast hielendal stikken. Har refalidaasje ferrint goed, mar it duorret noch wol twa jier foardat se wer hielendal opknapt is.

Hoe is it mei dy?

"Ja, goed."

En dan bedoel ik eins foaral, hoe is it mei dyn biseps en dyn earm?

"Inmiddels wel wat beter hoor. Maar dat heeft wel even geduurd, want het was niet best."

Bist no hast hielendal opknapt?

"Nee, zeker niet. In het begin kon ik niet eens een kopje koffie vasthouden. Dat trilde ik helemaal. Inmiddels kan ik wel weer alle oefeningen en fysiotherapie doen, maar ik ben er nog niet."

Kinst wol hielendal opknappe?

"Ja, ze denken van wel, maar dat kan ook nog wel even duren."

Hast dêr wol geduld foar?

"Nee, niet echt, hahaha. Maar het zal wel moeten."

Hast der in soad lêst fan?

"Ja, ik merk in het begin dat ik last heb van de balans. Dan dacht ik: huh? Ik ga niet lekker door een bocht. Dan wilde ik mijn rechterhand snel bewegen en deed mijn linkerhand nauwelijks mee. Ik doe nu vooral oefeningen om alles om mijn biceps heen sterker te maken."

We gean efkes werom nei it momint yn Den Haag. Jim binne tsien ronden ûnderweis en doe?

"Op dat moment wilde ik buitenom gaan inhalen. In de binnenbocht vallen er een paar en op dat moment was het een soort landmijn. Ik was de buitenste en viel toen als eerste in de boarding en de anderen vallen tegen me aan. Ik dacht al: Au, zo. Maar ja, het doet pijn, ze vallen allemaal tegen me aan. Maar toen wilde ik opstaan en ik wilde me opdrukken, maar dat lukt me niet. Toen keek ik naar mijn arm en dacht ik: hé, mijn pak is kapot. Maar het vetweefsel hing uit mijn pak en het bloed spuit eruit. Dus het zag er niet zo fraai uit. De doktoren waren er snel bij. Ze hadden mijn arm afgebonden. Die dachten eerst aan een slagaderlijke bloeding."

Dat wie net sa?

"Nee, gelukkig niet. Het scheelde 0,2 millimeter."

En oars?

"Dat was het waarschijnlijk heel anders afgelopen. Ik heb geluk gehad."

Jeetje.

"Ja, daar schrok ik later wel van. Ze hadden mijn hoofd ook vast, zodat ik niet in shock zou raken. Het was een gat van 20 centimeter. Toen dacht ik, het is een gat, dat valt wel mee. Later had ik pas door hoe groot de ravage is."

Hiest in soad pine?

"Eerst niet, vooral door de adrenaline. Ik kreeg later een hoop medicijnen. Meer dan alleen morfine. Ik had wel veel nodig om de pijn tegen te gaan. Ik was ook zo dwars om geen narcose te willen. Tijdens de operatie begon de verdoving ook uit te werken. Ik wilde graag snel naar huis en zonder narcose kon dat. En ik vond het ook wel interessant om te zien wat ze allemaal doen. Ik mocht daarna wel snel naar huis en aan de slag met revalideren."

En hoe giet dat?

"Het gaat mij te langzaam, maar het gaat wel goed."

Stiest aanst op skeelers of redens as it seizoen wer losgiet?

"Ja, ik hoop dat er in september misschien een Nederlands Kampioenschap inline-skaten georganiseerd wordt. Daar ben ik dan wel weer bij. We trainen weer op de baan in Heerenveen. Daarnaast loop ik stage bij de verslavingskliniek in Heerenveen. Ik heb het ondanks de coronatijd druk genoeg."

(advertinsje)
(advertinsje)