Ferkeard parkearre: jutterswein fan It Amelân moat nei 47 jier werom

23 des 2019 - 16:52

Yn 1972 moasten de bruorren Kiewiet fan It Amelân in pick-up truck op it Waad efterlitte. Sy wiene moksels oan it sykjen, mar doe't sy werom kamen die bliken dat de auto djip yn it sân fan it Waad weisakke wie. De see slokte de jutterswein op en de auto wie jierren ferdwûn.

De jutterswein - Foto: Richard Kiewiet

Terreinbehearder Richard Kieviet fan It Fryske Gea

Mar no, 47 jier letter, wol Richard Kiewiet de jutterswein fan it Waad helje. Hy is terreinbehearder by It Fryske Gea en giet hast mei pensjoen, mar hy wol it terrein wol netsjes efterlitte.

"De wielen staan nog boven het zand uit, maar het is drie keer niks. Een wrak," laket Kiewiet. "De garnalenvissers kwamen hem af en toe ook tegen, zij hebben hem zelfs een naam gegeven: Herby. Ze hebben hem ingevoerd in hun gps-systeem zodat ze er niet met hun net achter komen. Ik ga straks met pensioen en wil het gebied eigenlijk schoon achterlaten, dus ik zei tegen mijn baas van It Fryske Gea Henk de Vries: ik hoef geen receptie voor mijn afscheid, maar je moet wel even de kosten betalen zodat we het gebied schoon achterlaten. Dat vond hij wel een mooie actie. Dus zodra het kan willen we hem weer naar huis halen."

Moksels sykje

Hy fertelt it ferhaal fan de wein, hoe't de auto oait yn de see bedarre is. "Vroeger waren er nog geen werelderfgoed en toeristen, dan kwam je als knapen thuis uit school, gooide je de tassen in de hoek en als het tijd goed was pakte je de auto en ging je te jutten of te mosselszoeken. Wij waren met dertien kinderen thuis, dus we konden nog wel wat mossels gebruiken. En dan reed je een paar kilometer het Wad op, dan sprongen er een paar van de auto af en die legden een paar plankjes in het spoor en de chauffeur maakte dan een rondje en de auto werd in hetzelfde spoor gezakt zodat 'ie niet zou wegzakken. Tot 'ie een keer dus wél verdween. Er was nog geen mobiele telefoon dus we moesten lopend naar huis, en toen we de volgende dag met een trekkertje op de plek kwamen was hij al veel verder weggezakt."

Fan broer nei broer

Fan doe ôf bleau de wein dus op it Waad. Kiewiet: "Een jaar of tien terug kwam hij weer boven water. Er was een toerist die er met z'n boot lag, deze maakte een foto en zond 'm naar de gemeente Ameland, want dat kon zo niet. Maar die klacht kwam bij mijn broer terecht, hij was hoofd buitendienst. En de auto was van hem! Maar mijn broer dacht: hij ligt op het terrein van It Fryske Gea, dus ik stuur het door naar mijn broer, die er opzichter is. Rijkswaterstaat vond het niet nodig om hem op te ruimen, er was geen gevaar voor de scheepvaart. Maar dan is de auto weer tien jaar weg. En nu hij weer bovenkwam, dacht ik: het is tijd om hem op te ruimen."

Efterstallige wegebelesting

It hinget noch wol efkes fan it waar ôf. "Het zal een stiekeme actie zijn. Als het moment daar is gaan de mannen mee die er altijd bij waren, de broers en wat vrienden, en dan halen wij hem symbolisch weer naar huis. Hij moet maar weer naar mijn broer, de rechtmatige eigenaar. Even schoonspuiten, en misschien moet 'ie ook nog wat achterstallige wegenbelasting betalen," seit Kiewiet. "Maar er is wel een probleempje: we kunnen hem even niet vinden. We wachten op oostenwind en laagwater, en dan gaan we eropaf." Oant dy tiid leit de wein dus noch efkes op it Waad.

(advertinsje)
(advertinsje)