Kritysk rapport oer jongereinsoarch, it moat oars neffens Rezjysintrum

08 nov 2019 - 13:40

Lange wachtlisten, maatregels dy't oplein binne mar net útfierd wurde fanwege personielskrapte, bern dy't folslein fergetten wurde. It is goed mis yn de Nederlânske jongereinsoarch. Dat docht bliken út in rapport fan de 'Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd' en de 'Inspectie Justitie en Veiligheid.'

De grutte feroaring yn de jongereinsoarch wêrtroch't de gemeenten ferantwurdlik wurden binne is folslein ferkeard útpakt, sa sizze de ynspeksjes.

De minster hat no tasein yn te gripen. Mar by de Fryske jongereinsoarch wolle se benammen mear jild, seit direkteur Marianne Sinot fan it 'Regiecentrum Bescherming en Veiligheid,' it eardere buro jongereinsoarch. Sy is bliid mei it krityske rapport fan de ynspeksje: "Het is een behoorlijk kritisch rapport, waarin de inspectie met name de overheid aanspreekt op haar verantwoordelijkheid, dat vind ik goed."

Wêrom no pas?

Sinot freget har lykwols wol it ien en oar ôf. "Je vraagt je af waarom het zo lang heeft geduurd, omdat er al zoveel partijen aandacht voor vroegen. De VNG en gemeenten hebben regelmatig aan de bel getrokken. De vakbond heeft namens de werknemers behoorlijk veel lawaai gemaakt. We zijn met z'n allen 2 september op het Malieveld geweest om aandacht te vragen voor de problematiek in de jeugdzorg," seit Sinor.

En dochs is der struktureel te min jild, in te hege wurkdruk en in grut ferrin fan minsken en en grut syktefersom. "En bovendien geeft het een gevoel dat mensen heel hard werken, maar gewoon niet kunnen doen wat ze graag willen doen. Waar het werk om gaat en waar je energie van krijgt is het in gesprek zijn met gezinnen en kijkt wat er nodig is."

It protest foar jongereinsoarch op 2 septimber - Foto: ANP

Minsken moatte sintraal

De minsken steane neffens har sintraal. "We spreken over kinderen die mishandeld zijn op verschillende manieren. Dus daar wil je snel bij zijn, maar onze mensen komen zoveel blokkades en knelpunten tegen. Aan de ene kant heerst er een soort verantwoordelijkheidsgevoel bij ons, maar tegelijkertijd ook een soort onmacht omdat je niet kunt handelen naar wat het gezin nodig heeft. Je bent eigenlijk op zoek naar het best passende zorgaanbod, maar helaas hebben we een groot personeelsverloop en wachtlijsten."

Yn ús provinsje besiket men der wol it bêste fan te meitsjen. Sinot : "Ik moet zeggen dat we in Friesland de krachten goed hebben gebundeld. We hebben de structuur helder. Maar ook de gemeente zie ik worstelen met de verantwoordelijkheid die ze hebben en het gebrek aan geld. Dus zij moeten pijnlijke keuzes maken die in schril contrast staan met de problematiek die je met elkaar wilt oplossen."

Grimelgrammel oan ynstânsjes

De minister wol no yngripe yn de jongereinsoarch, mar dêr is Sinot huverich foar. "Als de minister wil ingrijpen in een stelsel wat gedecentraliseerd is ben ik benieuwd hoe hij dat wil doen." Der binne in soad partijen by de jongereinsoarch belutsen. "Je gaat als gezin van Veilig Thuis naar de Raad voor de Kinderbescherming, dan bij de rechter, dan bij de afdeling jeugdbescherming of jeugdreclassering en dan eventueel op een wachtlijst bij zorgaanbieders."

Dat kin noch better, fynt se. "Op de langere termijn moeten we die puzzelstukjes goed bekijken en op de korte termijn moeten wij als instelling met de gemeente in gesprek om knelpunten sneller op te lossen. En dat heeft toch weer te maken met geld, het verloop tegengaan en hard werken aan de kwaliteit en de acceptatie van het werk dat wij aan het doen zijn."

Direkteur Marianne Sinot fan Regiecentrum Bescherming en Veiligheid

Foto: Omrop Fryslân, Wytse Vellinga
(advertinsje)
(advertinsje)