Iris (34): "Bijzondere band met Fietselfstedentocht door valpartij"

10 jun 2019 - 19:53

Elk jier stiet de Fytsalvestêdetocht, waar of gjin waar, yn it ramt fan ienigens en wille. Dochs barre ûnderweis spitigernôch ek ûngelokken. Iris van Houwelingen (34) út Grins koe yn 2017 oan de start noch net witte dat se de einstreek net helje soe. Mei in fytsfreondinne hie Iris al goed 100 kilometer hân, de stimpel fan de kontrôlepost yn Ljouwert wie krekt set, doe't it by Dronryp mis gie.

"Een fietser voor mij viel, zonder duidelijke aanleiding. Ik kon niet meer voor hem uitwijken en ben er toen overheen getuimeld." Iris kin har hast neat wer yn it sin bringe fan de bewuste dei. "Mijn fietshelm was helemaal doormidden en ik ben met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht."

Feroare troch falpartij

Iris hold oan de falpartij harsenletsel oer. "Aan de buitenkant zie je niets aan mij, maar door dit ongeluk ben ik wel veranderd. Ik stond altijd vol in het leven, maar ben nu minder ondernemend." Iris is hûsdokter yn oplieding. "Door het ongeluk ben ik sneller moe en eigenlijk duurt een werkdag mij te lang."

It wurd 'Fietselfstedentocht' rûn yn it begjin mingde gefoelens op by Iris. "Daar bij Dronryp ben ik een stukje van mezelf verloren. In het begin had ik daarom ook geen positief gevoel bij het woord Fietselfstedentocht."

Na een tijdje stilstaan werd het meer werkelijk.

Iris van Houwelingen

Dochs is it Iris slagge om dat negative gefoel om te setten yn wat moais. "Vorig jaar heb ik de tocht opnieuw gefietst en heb ik ook een momentje genomen nabij Dronryp. Ik wilde stoppen bij de plek waar volgens mijn fietsapp het ongeluk gebeurd moest zijn. Juist omdat ik me er niets van herinner, voelde ik er aanvankelijk niet zo veel bij. Het was zonnig en er passeerden groepen vrolijke fietsers. Na een tijdje stilstaan werd het meer werkelijk. Ik veegde een paar opgekomen tranen weg en stapte weer op de fiets en heb genoten van de rest van de tocht. Het was letterlijk verder gaan. De knuffel van de organisatie bij de finish maakte die dag vervolgens nog mooier."

Dit jier giet de rûte net lâns Dronryp. Dochs hat Iris besletten der wol del te gean. "Het is bijzonder dat er dit jaar niemand bij Dronryp fietst. Ik kan dan echt helemaal een momentje voor mezelf nemen, zonder dat er mensen voorbij fietsen die zich afvragen waarom iemand op die asfaltweg stilstaat."

Aandacht voor Haperende Hersenen

Iris fytst dit jier symboalysk foar de Hersenstichting, ûnder it motto 'fietsen voor mensen met haperende hersenen'. "Ik had mezelf ten doel gesteld om voor iedere kilometer een euro op te halen. Die 235 euro ben ik inmiddels ruim voorbij, maar mensen die nog willen doneren kunnen uiteraard altijd nog een steentje bijdragen", seit Iris.

"Met deze actie wil ik ook graag meer aandacht vragen voor mensen met alle soorten hersenproblemen. Ik heb het idee dat ik de uitdagingen voor deze groep mensen nu als dokter misschien beter begrijp. Ik ben er nog goed vanaf gekomen, want ik kan nog steeds mijn werk met plezier uitvoeren in aangepaste uren, maar ik besef me dat het ook heel anders af had kunnen lopen."

Syktocht nei ûnbekende fytser

Iris wit hast neat mear fan de dei fan de falpartij. "Door mijn fietsapp weet ik waar precies ik ten val kwam, maar verder missen er vele puzzelstukjes. Ik heb nog een aantal foto's, maar verder kan ik me eigenlijk niet eens meer wat herinneren van de 100 kilometer die ik al had gefietst. Ik zou daarom ook graag in contact willen komen met de man die deze dag bij me is gebleven totdat de ambulance is gekomen. Ik neem hem niets kwalijk van het ongeluk, maar ik ben erg benieuwd hoe hij deze dag heeft ervaren en wat hij zich nog kan herinneren. Het zou mij enorm helpen."

(Advertinsje)
(Advertinsje)