"Flechtlingeproblematyk yn Súd-Europa is dweile mei de kranen iepen"

27 jun 2021 - 11:00

De flechtlingeproblematyk yn Súd-Europa is net allinnich in probleem fan de eilannen en de kustgebieten yn it suden, mar likegoed fan de noardlike Europeeske lannen. Dat stelt Sjoukje Gallego van Seijen (67). De âld-Ljouwerter wennet yn de Spaanske kuststêd Almeria. As frijwilliger en lobbyist foar Médicos del Mundo, in susterorganisaasje fan Artsen zonder Grenzen, sjocht se in swarte kant fan it libben yn Europa.

Sjoukje Gallego van Seijen - Foto: Sjoukje Gallego van Seijen

Ferslachjouwer Froukje Sijtsma prate mei Sjoukje Gallego van Seijen

Gallego van Seijen ferhûze tsien jier lyn nei Spanje. Nei it ferstjerren fan har man, har grutte Spaanske leafde mei wa't se yn Fryslân trije bern krige, socht se har gelok oan de Spaanske costa del sol. "Toen ik weer eens aan een biertje en tapas zat in de zon, dacht ik: kom op, dit houd jij niet vol tot aan je dood. Toen ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij Médicos del Mundo. Wat ik daar zie is ongekend, zeg maar gerust een zwarte kant van het leven in Europa."

Geloksikers, minskehannel en moderne slavernij

Alle jierren sette tûzenen minsken op yllegale wize foet oan Europeeske wâl. "Met gammele bootjes komen ze aan. Het liefst via de Canarische eilanden en de kustgebieden van Zuid-Europa. Het zijn mensen die hier zoeken naar een beter leven. Als je ze vraagt waar ze naar toe willen, zeggen ze 'Olanda', of ze willen naar Duitsland of Engeland. Je kunt in Nederland dus menen dat de vluchtelingenproblematiek niet jouw probleem is, maar de consequenties zijn absoluut voor heel Europa."

Fansels binne der minsken dy't flechtsje om't se yn harren eigen lân net feilich binne. Mar it gros fan de minsken dat yn Europa oankomt, is 'geloksikers'. "Maar ook slachtoffers van mensenhandel. Vroeger stond drugs- en wapenhandel bovenaan, maar tegenwoordig staat mensenhandel, en met name van Afrikaanse meisjes, op nummer één. Meisjes die een leven als au-pair wordt voorgeschoteld, maar als ze hier aankomen, wordt hun paspoort afgenomen en moeten ze betalen voor hun overtocht. Ze belanden in de prostitutie, worden verslaafd gemaakt aan cocaïne en komen vaak niet meer uit die verschrikkelijke situatie."

Sjoukje Gallego van Seijen - Foto: Omrop Fryslân, Froukje Sijtsma

Médicos del Mundo is yn earste ynstânsje in medyske organisaasje. "We registreren de meisjes en onderzoeken hun medische (on)welzijn, bijvoorbeeld of ze soa's hebben of hiv." De poaiers litte dat kontakt ta, om't de famkes ek foarbehoedsmiddelen krije, mar se hâlde fansels in finger oan de pols om't se benaud binne dat de famkes út it sirkwy helle wurde.

"Zelf ben ik niet medisch onderlegd, maar ik spreek wel verschillende talen. Ik ben een luisterend oor, bied waar mogelijk psychologische hulp en geef ze vooral hoop. Wat kan ik anders?" Fierder docht Gallego van Seijen in soad tolkwurk. "Ook bij de politieke lobby die we voeren in de extreem rechtse deelstaat Andalusië waar Almeria onder valt. Het centrale Spaanse bestuur is veel linkser, maar juist door de vluchtelingenproblematiek wordt de lokale politiek steeds rechtser. Hierdoor lopen wij ook steeds vaker subsidies mis voor Médicos del Mundo."

Kassen en krotten by Almeria - Foto: Sjoukje Gallego van Seijen

Yn Almeria binne ek in soad minsken oan it wurk yn de kassen dêr't griente en fruit ferboud wurdt. "Het is bijna niet voor te stellen hoe groot deze tak van sport is. In een gebied van ongeveer 40 vierkante kilometer zie je alleen maar kassen. Hier wordt voedsel verbouwd, dat vervolgens via de supermarkten door heel Europa wordt geconsumeerd. De illegale mensen die hier aan het werk zijn, verdienen zo'n vier euro per uur en werken onder slechte omstandigheden. Ze wonen in krotjes in de buurt van de kassen. Dat is dus moderne slavernij."

Foar Gallego van Seijen is it faak in idioaite wrâld dêr't se yn libbet. "s Ochtends vertrek ik uit mijn fijne flatje aan zee en vervolgens beland ik in een wereld waar mensen onder erbarmelijke omstandigheden proberen te overleven. Ze wonen in krotjes gemaakt van pallets en landbouwplastic. In de Spaanse hitte vatten zulke nederzettingen regelmatig vlam."

"Ik doe het voor die enkeling"

Wat driuwt har? Wêrom wol se minsken helpe dy't yllegaal foet oan wâl sette en hjir wierskynlik net it royale libben liede sille dat se foar eagen hawwe? "Natuurlijk kunnen wij hier niet de hele wereld opvangen en iedereen een beter leven geven, maar ik doe het voor die enkeling die in zijn of haar thuisland niet veilig is,. Bijvoorbeeld de homoseksuele Abdullah die in Marokko werd bespuugd en vernederd. Hij woont nu in Malaga en maakt daar prachtige kussens."

Dé oplossing foar de flechtlingeproblematyk hat se net. "Maar niets doen is ook geen optie. Europa moet met elkaar in conclaaf en met landen als Marokko en Turkije die deze vloedgolf aan mensen ook kunnen reguleren. Maar mensenhandel en gelukszoekers kun je nooit helemaal tegenhouden. Toch blijf ik voor mensen, zoals Abdullah, dweilen met de kranen open, want dat is wat we hier eigenlijk aan het doen zijn."

Sjoukje Gallego van Seijen

(Advertinsje)
(Advertinsje)