Wat bart der mei de dakleazen, no't der in jûnsklok komt?

21 jan 2021 - 18:00

De jûnsklok komt der, mar hoe komt it mei alle dakleazen op strjitte? Want guon dak- en thúsleazen wolle net nei de nachtopfang en kieze derfoar om op strjitte te sliepen. "Deze groep hebben we in beeld, zij kiezen er bewust voor. We kunnen ze een warme maaltijd aanbieden, slaapzakken en extra ondersteuning. Maar het blijft eigen keuze," seit Nynke Plantinga fan Zienn, de organisaasje foar nachtopfang yn Ljouwert.

Foto: Omrop Fryslân

Dakleazen kinne net samar in boete krije fan de plysje. "Ze vormen een uitzonderingsgroep en ze kunnen geen boetes krijgen. Ze mogen er zelf voor kiezen of ze buiten of in de opvang slapen. Als ze kunnen aantonen dat ze geen adres hebben om te verblijven, mogen ze legitiem buiten slapen. Als je geen postadres hebt en geen inkomen, dan heb je bijvoorbeeld ook geen pinpas. Er zijn allerlei manieren om dat aan te tonen. En ze zijn bekend bij hulpverlening, en wij hebben veel contact met de politie."

Earste lockdown

"We kunnen ze bereiken door onze interventiewerkers en ons ACT-team (Assertive Community Treatment)," seit Plantinga. "Soms zijn het wat meer, en soms wat minder, bijvoorbeeld als mensen een plek bij familie vinden."

Foar Zienn feroaret der mei de jûnsklok net iens in soad, seit Plantinga. "Cliënten moeten voor 20.30 uur binnen zijn, dus het kan wel iets drukker worden, maar dat hebben we goed onder controle. Vooral de eerste lockdown was voor ons spannend. Toen hebben we samenwerking gezocht met het Leger des Heils en met onze eigen dagopvang. Toen hebben we de openings- en sluitingstijden op elkaar afgestemd, waardoor niemand meer op straat hoefde te slapen. We hebben inmiddels wat extra activiteiten binnen en warme maaltijden om het zo aangenaam mogelijk te maken."

Drege trochstream nei wenten

Dochs is it foar dakleazen ek in drege tiid. "Onze passanten zijn heel onzeker, voor hen is het misschien nog ingrijpender dan voor ons. Wij hebben een plak waar we in quarantaine kunnen, maar zij zijn afhankelijk van hulpverlening. We maken het zo aangenaam mogelijk door activiteiten, warme maaltijden en een goede bejegening. Maar verder kunnen we niet zoveel. Je merkt dat de doorstroom richting zelfstandig wonen stagneert omdat alles op slot zit. Makkelijker wordt het er niet van."

Neffens Plantinga moat Zienn foaral trochgean mei dêr't sy al mei dwaande binne. "We hebben geen besmettingen gehad, dus we doen ergens wat goed. We moeten onze passanten geruststellen, informatie bieden en het zo aangenaam mogelijk maken."

Nynke Plantinga fan Zienn

(Advertinsje)
(Advertinsje)