Friese theatermilitie in de leer bij ME

21 apr 2016 - 12:28

Het leger van de Friese vrijheidsstrijder Grutte Pier wordt deze zomer door de Friese regisseur Dirk Bruinsma en de PeerGroup uit Drenthe tot leven gewekt. Theatermilitie De Arumer Zwarte Hoop trainde gisteren mee met de ME in Assen. Inclusief een ‘embedded journalist’.

ASSEN Charrrrrrrrrr-geeeeee...... NU! Alles wat commandant Kees Smeltekop van de ME Noord-Nederland riep, werd gistermiddag feilloos uitgevoerd door wat aanvankelijk een zooitje ongeregeld leek. De rekruten van het (opnieuw in het leven geroepen) leger De Arumer Zwarte Hoop, de strijders die zij aan zij stonden met de legendarische Grutte Pier, stormden op zijn commando naar voren, met de schilden voor de borst en de wapenstok omhoog geheven – klaar om uit te halen. De meeste strijders deden het ietwat voorzichtig aan, slechts een enkeling liet zich gaan en likte later, op weg naar huis, vol trots zijn wonden: blauwe plekken op het bovenbeen en een enkele schaafwond in een handpalm. Net echt.

De Friese regisseur Dirk Bruinsma en het Drentse theatergezelschap PeerGroup bundelen de krachten in een drieluik over Grutte Pier; de Friese boer die het wapen opnam tegen de Saksen. Vorig jaar vond deel een plaats bij Kimswerd. Toen werd nagespeeld hoe de boerderij van Pier in 1515 in vlammen op ging. Deze zomer wordt zijn woeste strijd tegen Saksische huurlingen nagebootst. Daarvoor moet een leger vrijwilligers worden gedrild, onder meer in een serie bootcampsessies, maar ook – eenmalig - onder begeleiding van echte ME-ers in Assen. Daar, zo hoopte regisseur Bruinsma, zouden de rekruten ondervinden hoe geweld echt ‘voelt’ en kon de groepsvorming een aanvang nemen.

Dat groepsgevoel is cruciaal in een gewelddadige situatie, vertelde commandant Smeltekop (toevallig afkomstig uit Kimswerd) het Friese minilegertje dat naar de Johan Willem Friso-kazerne was gekomen. Niemand mag ‘uit de linie’ stappen, je moet samen optrekken, elkaar bijstaan en zeker geen ‘Alleingang’ maken. Hoe dat moest, liet een groep fanatieke ME-ers zien. Zij dreven de Friese soldaten-in-wording op, uiteen en omsingelden ze vervolgens in een huis op het oefenterrein. Wie zich niet overgaf, werd met straffe hand overmeesterd en soms letterlijk (tamelijk pijnlijk en heel gewiekst) bij de neus genomen. Au.

Bruinsma deed intussen inspiratie op voor zijn voorstelling die eind augustus en begin september te zien is. Hij snapte ineens hoe belangrijk het is om je als leger verenigd te voelen, om een gezamenlijk doel voor ogen te hebben. En hoe dat groepsgevoel vervolgens je gedrag bepaalt. Zelf dacht hij bijvoorbeeld dat hij angstig was aangelegd, maar nu voelde de tengere regisseur agressie door zijn aderen pompen.

Zo knokten ‘de Hollanders’ tegen ‘de Friezen’, een dag lang met elkaar. Geen verbetenheid, maar stralende gezichten. En dat niet alle strijders van Friese komaf waren, werd voor het gemak vergeten. De strijd sleepte iedereen mee. Nou ja. Bijna iedereen. Want er was ook iemand die vooral met haar neus bezig was. Of die nog wel recht zat.

Trefwurden: 
LF2018 Finster op Fryslân
(Advertinsje)
(Advertinsje)