Echtpaar Karsten uit Dokkum kreeg corona: "Mijn vrouw heeft mijn leven gered"

24 jul 2020 - 17:35

Het echtpaar Karsten uit Dokkum werd besmet met het coronavirus, dat ze waarschijnlijk in maart opliepen op een Drentse bowlingbaan. Hij heeft er drie weken door in coma gelegen, zij was hooguit wat grieperig. Het virus zette hun leven op zijn kop.

Jaap Karsten is 64 jaar, woont in Dokkum en is kinderarts voor Artsen Zonder Grenzen. Op 10 maart werd hij samen met zijn vrouw Francisca ziek. Hij kreeg koorts en hield er rekening mee dat hij het coronavirus had opgelopen. "We denken dat we het hebben gekregen op een bowlingbaan. Drie van de vijftien hebben het gekregen. Mijn vrouw en broer waren ook ziek."

Laag zuurstofgehalte

Daarna werd het alleen maar erger. Jaap kreeg hoestbuien en werd benauwd. "Ik vond een zuurstofmeter bij mij thuis." Daarmee zag hij dat het zuurstofgehalte in zijn bloed 80% was. "Waar het 99% hoort te zijn. Ik weet van mijn werk dat 80% echt niet goed is." Karsten overlegde met de Dokterswacht en kreeg het advies om 's avonds naar de spoedpoli te komen.

Maar het ging 's middags al slechter met hem. "Toen heb ik weer gemeten: 69%." Hij belde opnieuw met de Dokterswacht. "Mijn vrouw heeft op dat moment mijn leven gered. Ze stond erop dat ik gelijk naar het ziekenhuis ging en toen kwam de ambulance. Ik kreeg zuurstof en daarna ging het ineens weer goed."

Naar het ziekenhuis

Jaap werd naar het ziekenhuis gebracht. Het was 22 maart. "Toen ik daar aankwam, werd ik gelijk geïntubeerd. Ik heb nog een halve minuut geprobeerd te overleggen, maar het werd overgenomen." Zijn vrouw was daar niet bij. Jaap realiseerde zich niet helemaal wat hem te wachten stond, vertelt hij. "Ik heb nooit gedacht dat ik doodging."

Voor de vrouw van Karsten was dit heel anders. Zij moest in quarantaine toen Jaap in het ziekenhuis lag. Ze was dus helemaal alleen. "Het was verschrikkelijk, want ik was ook nog ziek en alleen. Maar ik werd steeds beter. Ik zei tegen mezelf: ik moet beter worden. Ik wil niet toegeven dat ik ziek ben. Ik heb positief gedacht." Ze kreeg veel steun van alle kanten: van de buren en van het ziekenhuis. "Maar ik was zo uitgeput van alles. Het was heel erg vermoeiend en eng."

Uit de coma

Op 13 april, ruim drie weken later, wordt Jaap weer wakker gemaakt. "Ik wist niet hoe ik uit een rietje moest zuigen. Je komt er ontzettend slecht uit." Hij kon niet lezen of focussen. Ook de datum kon hij niet onthouden. "Ik zag de klok wel, maar ik wist niet hoe laat het was. Je krijgt informatie die klopt en die niet klopt." Daarnaast had Jaap last van delieren. Zo dacht hij dat hij in Duitsland was opgenomen. Dat duurde twee dagen.

Het eerste contact met zijn vrouw verliep via WhatsApp. "Dat praten ging eerst nog heel slordig. Twee dagen later was het ook weer beter. De eerste keer was prachtig om haar weer in het echt te zien."

Vloeibaar karton, zo smaakte de koffie.

Jaap Karsten, ex-coronapatiënt

Op 23 april mocht hij dan eindelijk naar huis. "Iedere keer stelde ik mezelf een klein doel, bijvoorbeeld thuiskomen en koffiedrinken. Vloeibaar karton, zo smaakte de koffie. Ik keek ernaar uit om witte wijn te drinken op het terras, maar dat smaakte nergens naar. Dat is nu terug na vier weken." Na een week kon Jaap weer lezen en waren de delieren ook weg.

Het gaat nu uitstekend met Jaap. "Een forse inspanning kan ik niet inhouden, bijvoorbeeld drie trappen oplopen. Tien kilometer kan ik nu." Dat heeft hij opgebouwd door te trainen en met fysiotherapie. Hij is echter twaalf kilo afgevallen. "Dat waren vooral spieren. Mijn benen leken nergens meer op. Nu zie je weer de spieren komen."

Zijn longen zijn echter nog steeds niet in orde. "Wielrennen en lopen, ik kon het altijd wel, maar nu niet meer." Nu doet hij elke dag oefeningen om zijn spieren te mobiliseren. "Je moet flesjes optillen voor je bovenarmen, dan train je je biceps en triceps. Daarna van de stoel opstaan en bijna gaan zitten en dan weer staan." Ook doet hij loopoefeningen en conditietraining. Daarvoor heeft hij van zijn broer een fiets en een roeiapparaat gekregen.

Posttraumatische stress

Met zijn vrouw ging het eerst veel slechter. "Ik wou niks meer over corona horen. Ik kreeg er veel last van de laatste weken, posttraumatische stress." Middenin alle coronadrukte kreeg ze alle aandacht, maar nu die weg is, voelt ze zich uitgeput. "Je verdedigt jezelf, je overleeft het. Dan ben je sterk met adrenaline en als het rustig is, besef je wat er gebeurd is." Nu is ze vooral moe en zo nu en dan heeft ze last van paniekaanvallen. "Ik liet de paniek toen niet toe, maar nu heb af en toe nachtmerries en de emoties vliegen alle kanten op."

Ik denk niet dat ik opnieuw corona krijg, maar mijn longen zijn niet in orde.

Jaap Karsten, ex-coronapatiënt

Jaap bekijkt het heel nuchter. "Ik zie voor anderen het probleem wel. Zelf heb ik alleen maar naar het verbeteren gekeken." Hij realiseert zich dat zijn vrouw zijn leven heeft gered op die zondagmiddag. Maar verder is hij niet bang. "Ik zou nu niet voor Artsen Zonder Grenzen naar een land in Afrika gaan. Mocht ik weer ergens last van krijgen dan ben ik van daaruit niet zo snel thuis. Ik denk niet dat ik opnieuw corona krijg, maar mijn longen zijn niet in orde."

Na een oppeppende vakantie in Portugal willen ze nog één keer hun verhaal vertellen. Het gaat inmiddels veel beter. Verder vertelt het echtpaar nog dat ze het heel waardevol vonden om te vernemen dat buren, kennissen en ook het zorgpersoneel zo hun best hebben gedaan. Het maakt ze dankbaar voor alle inzet.

(advertinsje)
(advertinsje)