Afscheid nemen in coronatijd: de uitvaart van Minne Hovenga

29 Mei 2020 - 17:53

Ze hadden tot in detail besproken hoe het moest. Als mensenmens wilde Minne Hovenga dat het afscheid en condoleren op zijn eigen erf plaats zou vinden, zodat iedereen welkom was. Maar corona maakte alles anders.

De uitvaart van Minne Hovenga:

Minne Hovenga

Het hele proces van de diagnose tot het eind heeft ruim zeven maanden geduurd. Op 30 april overleed Minne Hovenga aan een hersentumor. Middenin de tijd van alle coronabeperkingen. Door de ziekte had zijn vrouw Esther al geleerd om continu bij te stellen, teleurstellingen te verwerken, om te schakelen en weer door te gaan. "Zo zijn we ook met corona omgegaan", vertelt ze thuis bij het bedrijf in Jelsum. Daar runde Esther Hovenga-Melker als dierenarts samen met haar man de fokkerij. Ze doet het nu alleen. Het paardenwerk is haar hobby en haar hobby is haar werk. Het trekt haar erdoor momenteel. Samen met de kinderen, die haar kracht geven.

Corona maakte alles anders

Toen het nog kon, bespraken ze hoe het afscheid eruit moest zien. Hovenga was een bekende in de paardenwereld. Hij zat in verschillende besturen, waaronder het hoofdbestuur van het KWPN. Hij wilde graag, als het zover zou komen, thuis staan en daar de mensen laten komen voor een laatste groet. Maar toen kwam corona.

Dat heeft Hovenga niet meer helemaal meegekregen. En zijn vrouw wilde hem er ook niet meer mee belasten. Alleen de echte naasten kwamen nog langs. Met het mooie weer de deuren naar de tuin open en dan Minne op z'n bed naar buiten. Op anderhalve meter afstand de mooie momenten nog met elkaar delen. Het zonnetje. Een kop koffie.

Esther hoopt dat hij er iets van heeft meegekregen. De kinderen waren natuurlijk thuis omdat er geen school was. Dat was lastig, omdat alle veilighheid en de dagelijkse gang van zaken wegvielen. Maar de andere kant was dat de kinderen vader nog zo vaak konden zien als ze maar wilden. Het was intiem, zo alleen met de naasten.

Afscheid vanuit de auto

Op 30 april overleed Minne Hovenga. 63 jaar. Het hele idee van condoleren op eigen erf had de familie al lang losgelaten. Bij een uitvaart mogen maximaal 30 mensen zijn, op afstand. Dus wat Minne wilde, kon gewoon niet. Maar dan komt uitvaartverzorger Jan Klaas Faber met het idee om afscheid te nemen vanuit de auto. Een lange stoet van auto's die bij de kist langsrijdt. De familie moet even schakelen. Hoe dan? Kan dat, mag dat, past dat?

Met man en macht wordt er gewerkt om dat voor elkaar te krijgen. Verkeersregelaars staan op de rotonde om het verkeer te regelen en er liggen rijplaten op de smalle toegangsweg naar het bedrijf, zodat auto's elkaar kunnen passeren.

Minne Hovenga staat op de dag van de uitvaart op z'n eigen erf, zoals hij graag wilde. De familie staat voor de kist. Naast de staldeuren twee grote foto's van Minne zoals hij was: in pak als bestuurder en tussen de paarden in spijkerbroek en hemd.

In de ogen kijken

Het eerste halfuur moet Esther wennen. Soms ziet ze niet wie er in de auto zit en het voelt ook vreemd dat ze niemand aan kan knuffelen. Maar toch: bijstellen en omschakelen. Het voelt wel goed om iedereen in de ogen te kunnen kijken. Om het te doen zoals haar man graag wilde. Het is een komen en gaan van auto's. Ze rijden door een erehaag van stalmedewerkers die witte ballonnen omhoog houden, komen dan langs de kist en rijden tot slot langs drie van Hovenga's favoriete paarden, drie merries uit de bekende Balia-stam. Eentje is zelfs speciaal uit Limburg overgekomen.

Esther kijkt met een goed gevoel terug. "Het was warm, met iedereen zo om hem heen. De paarden stonden er zo lief bij. Ja, het was prachtig zo."

Bekijk hier de lange versie van dit verhaal:

Ofskied nimme yn Coronatiid, de útfeart fan Minne Hovenga

(Advertentie)
(Advertentie)