Moeder Grytsje Bakker kan na weken haar gehandicapte zoon Rindert weer zien

09 Mei 2020 - 17:30

"Moet je je hand even voor de camera weghalen. Anders ziet mama je niet". In de achtertuin van de familie Bakker in Dokkum hebben vader Anne en moeder Grytsje Bakker via videobellen contact met zoon Rindert. Rindert heeft dag en nacht verzorging nodig, nadat hij als peuter ernstig ziek werd, wekenlang op de IC lag en jaren moest revalideren. "Ze zeiden dat hij een kasplantje zou worden, dat is hij beslist niet. Hij is een hele fleurige jongen, we mogen ons in onze handen knijpen. Maar we zitten niet te wachten op nog zo'n situatie."

Mem Bakker Sijens handikapte soan Rindert

Ook Rindert begrijpt volgens zijn moeder heel goed dat hij niet ziek moet worden. Maar corona mag van hem wel de boom in. Het dagritme en de structuur is weggevallen. Ook al is 'Te Plak' in Damwâld waar hij nu twee jaar woont de beste plaats om te zijn, vinden ze. Hij heeft daar alle ruimte en er wordt heel goed op hem gepast. Er worden regelmatig filmpjes geplaatst op Facebook. Dan moet de kijker raden welk liedje Rindert speelt op het keyboard. Want ja, muziekles, dagbesteding, weekends naar zijn vader en moeder, het gaat allemaal niet door.

De ontmoeting

"Hebben ze je al verteld over vanmiddag?" Rindert weet wat er gaat gebeuren. In de tuin mogen zijn ouders na weken lang elkaar niet te hebben gezien langskomen. Maar wel op afstand natuurlijk. Hij heeft er 'superzin in' zegt hij en zijn gezicht straalt. "We kunnen wel even een bakje koffie drinken ofzo?", vraagt Rindert tijdens het videobellen. "Hebben jullie er dan wat lekkers bij?", vraagt zijn vader terug.

Enthousiast als Rindert is, vraagt hij ons ook op op de koffie. Maar er mogen heel begrijpelijk geen extra mensen bij zijn, dus ze filmen zelf hoe het gaat. Op een bankje ligt een cadeautje klaar. Want ja, het is ook moederdag dit weekend. Rindert heeft het zelf gemaakt en kijkt trots hoe zijn moeder het uitpakt. "Normaal zou mama je een dikke kus geven, maar we doen het nu maar zo", zegt Grytsje Bakker en ze blaast een kus naar hem toe.

Bekijk hieronder de ontmoeting:

Ekstra filmke Mem Sijens

Het is zo dubbel; het was prachtig om hem weer even echt te zien. Maar het blijft moeilijk om keuzes te maken; kan hij nu weer naar de dagbesteding, 'werk', zoals ze altijd zeggen. Wanneer is het veilig? Rindert heeft nou eenmaal een verminderde weerstand. Grytsje hoort zelf ook tot de risicogroep. Ze heeft COPD. Ze heeft er dus geen enkele moeite mee om binnen te blijven. Dat wil zeggen; in de achtertuin.

Niet naar de camping

De vakantie naar Norg hebben ze ook afgezegd. Te risicovol. Je weet niet wie er deze zomer op de camping komen, waar ze vandaan komen en wat ze meenemen. Als er straks goede medicijnen zijn, dan zou mevrouw Bakker ook wel weer meer durven. En dan durft ze Rindert ook wel meer los te laten. Nu is elke nieuwe stap die je kunt nemen weer een moeilijke keuze. Achteraf weet je of het de goede was. Maar dit bezoek zo, dat was goed. Het lichtpuntje dat zo nodig was.

"Gezondeid, dat is het allerbelangrijkste. Als we hier met elkaar doorheen komen is dat de grootste beloning", aldus Grytsje.

(Advertentie)
(Advertentie)