Borstkanker in tijden van corona: de lockdown maakt het extra eenzaam

08 maaie 2020 - 13:39

Het zijn onzekere tijden, voor iedereen. Maar wie de diagnose kanker krijgt, heeft te maken met een extra zware opgave. Tine Terpsma uit Minnertsga is 45 en kreeg te horen dat ze borstkanker heeft. Tegelijk met de lockdown is haar behandeltraject begonnen. En dat is zwaar. Want chemo's kunnen het immuunsysteem flink aantasten en dus heb je meer kans op corona. De komende maanden blijft het gezin, met twee kinderen, dan ook in thuisisolatie.

Dat er nu een lockdown is, is een voordeel: er komen niet veel mensen langs en dat zorgt ervoor dat er geen kans is om een virus op te lopen. Het nadeel is dat Tine haar verhaal aan niemand kwijt kan. "Normaal tref je nog wel eens mensen bij de winkel of op het schoolplein, dat is nu ook niet zo. Ach, het is wel lekker rustig."

Tine Terpsma houdt de moed erin. Ze is blij dat ze niet op een flat van twee hoog woont. Maar toch: kanker is al slecht nieuws, maar het coronavirus ligt ook op de loer. De gezondheid zal door de chemo's verzwakken en dat vergroot de kans op een corona-infectie. "Ik moet die coronatroep er niet bij krijgen", legt Tine via Skype uit. Met haar 45 jaar behoorde ze in eerste instantie niet tot de risicogroep, maar sinds haar borstkanker en de eerste chemo is dat nu wel het geval.

Tine's kinderen Roelof Klaas en Femke spelen op de trampoline, kijken even bij de koeien, crossen op de nieuwe skelters over het erf van de boerderij. Ze zullen eerst niet naar school, terwijl hun vrienden en vriendinnen straks wel weer zullen gaan. Allebei begrijpen ze het wel, want hun moeder moet geen corona oplopen. "Dan kan ze wel dood gaan", zegt Femke met een ernstig gezicht. Of ze moet naar het ziekenhuis, en dan kunnen de kinderen niet op bezoek komen. Roelof Klaas en Femke weten heel goed wat er aan de hand is. Maar ze komen de dagen wel door, vertellen ze. Hun vader helpen, lekker bij de beesten zijn. En ze hebben nieuwe skelters.

Eenzaam

Maar de lockdown maakt het extra eenzaam. Tine wilde graag dat haar man bij de allereerste chemo aanwezig zou zijn. Ze heeft nog gebeld met het ziekenhuis met de vraag of dat echt niet mocht, maar het kon niet. Ze begrijpt het ook wel weer, want als zij straks zo ver in de behandeling zit en haar weerstand wordt minder, dan zou ze ook niet willen dat er meer mensen bij de chemo's aanwezig zijn dan nodig. Maar toch was dat telkens zwaar. Achteraf bekeken viel de chemo echter enorm mee, en voelt ze zich eerst nog wel goed.

Door de lockdown kun je ook niet eenvoudig een beroep doen op de omgeving, bijvoorbeeld voor het rijden naar het ziekenhuis. Ook kan ze haar verhaal niet kwijt. Tine hoeft nu ook even niets te missen.

Onzeker

Alles is onzeker als je kanker hebt. Maar met corona geldt dat meer dan ooit. Eerst was het niet zeker of haar borstamputatie kon doorgaan. In het zuiden van het land lag dat stil. Maar hier kon het doorgaan. En zelfs nog eerder, omdat er capaciteit over was.

Tine zag het ziekenhuis per bezoek veranderen. Eerst vond ze het spannend om het ziekenhuis binnen te gaan. Ze was blij dat er maatregelen kwamen en dat het strenger werd. Het is nu een vreemd gezicht, zo onwerkelijk leeg. Linten hier en daar, stoelen die ertussenuit gehaald zijn. Toen Tine voor een tweede keer een kleine operatie onderging, werd ze eerst op corona getest. Want wie corona heeft, loopt het gevaar dat de ziekte dieper het lijf in gaat door de operatie, vanwege het gebruik van beademingsapparatuur.

Positief

Tine Terpsma blijft positief. De zomer staat voor de deur. Ze hoopt dat het virus dan minder om zich heen slaat. De kinderen zijn al zo lang thuis, die houdt ze ook maar thuis tot de zomervakantie. Want ook al zeggen ze dat het meevalt met de verspreiding bij kinderen, ze neemt het zekere voor het onzekere. Na de zomer heeft Tine haar laatste chemo. Ze hoopt dat ze dan snel weer sterk genoeg is. Toch is er geen zekerheid, niet zolang er geen vaccin is. Maar dat geldt voor iedereen, zegt Tine.

(advertinsje)
(advertinsje)