Coronavirus zit planten van zeegras in de weg op het Wad

04 Mei 2020 - 07:45

Wie weet waar hij of zij moet zoeken, kan bij Waddeneiland Griend een zeegrasveld vinden op een drooggevallen plaat. Het is het bewijs dat de wetenschappers die dit zeegrasveld hebben aangelegd, na jaren van onderzoek nu weten hoe zij dat zeegras terug kunnen krijgen op het Wad. Maar net op het moment dat zij deze methode grootschalig in wilden zetten, dreigde de coronacrisis dat onmogelijk te maken. Met veel improvisatie is het toch geslaagd.

Laura Govers werkt voor de Rijksuniversiteit Groningen en het Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ). Als projectleider moest zij rap schakelen toen de beperkingen door de coronacrisis van kracht werden. "We konden gelukkig net op de valreep toch gaan zaaien en we hadden best wel wat mankracht nodig. Maar we moesten ons team dat uit twintig mensen bestond met de helft reduceren. En we moesten voortijdig terug komen omdat de maatregel tegen samenscholingen werd genomen. Dat was wel even spannend, maar het is gelukt!"

Coronabeperkingen

Maar daar is het niet bij gebleven, zegt Govers: "We zijn nu ook bezig om die werkende methode op verschillende plekken op het Wad toe te passen. Dat is aan de Groninger kust, op het Balgzand, op Vlieland en daar zijn we nog met hele kleine teams geweest. Dus met twee mensen hebben zo goed als het kon toch gezaaid."

Seewier plantsjes op it Waad - Foto: Laura Govers

Ze is opgetogen dat het met alle beperkingen toch geslaagd is. "Ik ben ontzettend blij dat het gelukt is. Anders is er een heel veldseizoen verloren. We zijn net goed op gang gekomen. Ook op Griend begint zich na onze experimenten van de vorige jaren ook een veld te ontwikkelen. Het was echt een groot verlies geweest als we niet door hadden kunnen gaan."

Doordat zij eerder weg moesten, kon niet al het zeegraszaad bij Griend worden gebruikt; daar is nu een kwart hectare zeegrasveld aangelegd. Het zaad dat zij bij Griend niet kwijt konden, heeft een andere bestemming gekregen. Aankomend jaar willen zij het werk bij Griend wel afmaken.

Seewier plantsjen - Foto: Laura Govers

Uiteindelijk moet al dit werk er toe leiden dat zeegrasvelden op droogvallende platen zichzelf in stand kunnen houden en zichzelf blijft uitbreiden. Dat is belangrijk voor de natuur in het Wad. Het groot en klein zeegras is na de bouw van de Afsluitdijk voor het grootste gedeeld uit het Wad verdwenen. Het zaad dat nu wordt gebruikt, komt uit Duitsland. Daar, en in Denemarken, is nog wel zeegras te vinden. Plaatsen als de Wierschuur op Terschelling maken duidelijk dat het hier ooit ook overal op het Wad te vinden was: vooral onder water.

En het zeegras heeft een duidelijke functie, zegt Govers. "Zeegras is een biobouwer. Dat betekent dat het zijn omgeving kan veranderen. Als je hoge dichtheden zeegras hebt, kan het bijvoorbeeld de helderheid van het water veranderen door de stroming te remmen. En het zorgt voor een anti-erosielaag. Het kan ook een belangrijke kraamkamer zijn voor jonge vis."

Laura Govers fan it NIOZ

(Advertentie)
(Advertentie)