Iris (34): "Bijzondere band met Fietselfstedentocht door valpartij"

10 jun 2019 - 19:53

Ieder jaar staat de Fietselfstedentocht, weer of geen weer, in het teken van saamhorigheid en plezier. Toch gebeuren er onderweg helaas ook ongelukken. Iris van Houwelingen (34) uit Groningen kon in 2017 aan de start nog niet vermoeden dat ze de finish niet zou gaan halen. Samen met een fietsvriendin had Iris al ruim 100 kilometer in de benen, de stempel van de controlepost in Leeuwarden was net gezet, toen het nabij Dronryp misging.

"Een fietser voor mij viel, zonder duidelijke aanleiding. Ik kon niet meer voor hem uitwijken en ben er toen overheen getuimeld." Iris kan zich bijna niets meer herinneren van de bewuste dag. "Mijn fietshelm was helemaal doormidden en ik ben met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht."

Veranderd door valpartij

Iris hield aan de valpartij hersenletsel over. "Aan de buitenkant zie je niets aan mij, maar door dit ongeluk ben ik wel veranderd. Ik stond altijd vol in het leven, maar ben nu minder ondernemend." Iris is huisarts in opleiding. "Door het ongeluk ben ik sneller moe en eigenlijk duurt een werkdag mij te lang."

Het woord 'Fietselfstedentocht' liep in het begin gemengde gevoelens bij Iris op. "Daar bij Dronryp ben ik een stukje van mezelf verloren. In het begin had ik daarom ook geen positief gevoel bij het woord Fietselfstedentocht."

Na een tijdje stilstaan werd het meer werkelijk.

Iris van Houwelingen

Toch is het Iris gelukt om dat negatieve gevoel om te zetten in wat moois. "Vorig jaar heb ik de tocht opnieuw gefietst en heb ik ook een momentje genomen nabij Dronryp. Ik wilde stoppen bij de plek waar volgens mijn fietsapp het ongeluk gebeurd moest zijn. Juist omdat ik me er niets van herinner, voelde ik er aanvankelijk niet zo veel bij. Het was zonnig en er passeerden groepen vrolijke fietsers. Na een tijdje stilstaan werd het meer werkelijk. Ik veegde een paar opgekomen tranen weg en stapte weer op de fiets en heb genoten van de rest van de tocht. Het was letterlijk verder gaan. De knuffel van de organisatie bij de finish maakte die dag vervolgens nog mooier."

Dit jaar gaat de route niet langs Dronryp. Toch heeft Iris besloten er wel langs te gaan. "Het is bijzonder dat er dit jaar niemand bij Dronryp fietst. Ik kan dan echt helemaal een momentje voor mezelf nemen, zonder dat er mensen voorbij fietsen die zich afvragen waarom iemand op die asfaltweg stilstaat."

Aandacht voor Haperende Hersenen

Iris fietst dit jaar symbolisch voor de Hersenstichting, onder het motto 'fietsen voor mensen met haperende hersenen'. "Ik had mezelf ten doel gesteld om voor iedere kilometer een euro op te halen. Die 235 euro ben ik inmiddels ruim voorbij, maar mensen die nog willen doneren kunnen uiteraard altijd nog een steentje bijdragen", zegt Iris.

"Met deze actie wil ik ook graag meer aandacht vragen voor mensen met alle soorten hersenproblemen. Ik heb het idee dat ik de uitdagingen voor deze groep mensen nu als dokter misschien beter begrijp. Ik ben er nog goed vanaf gekomen, want ik kan nog steeds mijn werk met plezier uitvoeren in aangepaste uren, maar ik besef me dat het ook heel anders af had kunnen lopen."

Zoektocht naar onbekende fietser

Iris kan zich van de dag van de valpartij bijna niets meer herinneren. "Door mijn fietsapp weet ik waar precies ik ten val kwam, maar verder missen er vele puzzelstukjes. Ik heb nog een aantal foto's, maar verder kan ik me eigenlijk niet eens meer wat herinneren van de 100 kilometer die ik al had gefietst. Ik zou daarom ook graag in contact willen komen met de man die deze dag bij me is gebleven totdat de ambulance is gekomen. Ik neem hem niets kwalijk van het ongeluk, maar ik ben erg benieuwd hoe hij deze dag heeft ervaren en wat hij zich nog kan herinneren. Het zou mij enorm helpen."

(advertinsje)
(advertinsje)