Lusanne van der Gun spreekt voor het eerst over ontvoering

15 feb 2018 - 12:51
  • Jolande van der Graaf yn 'Weistra op wei' oer Lusanne van der Gun

"Mijn kidnapper bedreigde me meteen. Hij waarschuwde me naar een kliniek te rijden waar mijn organen uit mijn lichaam zouden worden gehaald, als ik niet zou luisteren", zo begint Lusanne van der Gun uit Oldeberkoop haar interview met de organisatie AMBER Alert. Van der Gun verdween in augustus 2003, toen ze onderweg was naar school. Ze was toen elf jaar oud. Het is voor het eerst dat Lusanne over haar ontvoering spreekt.

Lusanne was met haar vriendin Carien onderweg, toen ze bij een auto een man met een verrekijker zag staan. De man deed alsof hij van de politie was en zei dat Carien moest doorfietsen. Lusanne moest met hem mee 'naar het politiebureau' omdat haar fiets niet in orde was. Lusanne was daarna drie dagen zoek en het verhaal was groot nieuws in Nederland.

AMBER Alert

Ondertussen is Lusanne 25 jaar oud. Ze heeft sinds het gebeuren niet meer in het openbaar over de ontvoering gesproken. Ze maakt nu een uitzondering voor AMBER Alert: "Ik hoop dat mensen erdoor inzien dat het vermiste kinderenalarm een enorm verschil kan maken bij een ontvoering als de mijne."

In het interview spreekt Lusanne over hoe het moment van de ontvoering voor haar was. Hoe ze bijvoorbeeld op die 23e augustus toch bij haar ontvoerder Simon S. in de auto kwam, is voor Lusanne niet helemaal duidelijk. "Of ik ben ingestapt of de auto binnengetrokken, herinner ik me niet. De emotionele momenten heb ik kennelijk geblokeerd in mijn geheugen. Wel weet ik dat ik blij was dat hij Carien liet gaan. Zij heeft suikerziekte en had het zonder haar medicijnen nooit overleefd."

In de kofferbak

Lusanne spreekt uitgebreid over wat er gebeurde nadat ze met de man meeging. Zo kreeg ze een blinddoek om en werd ze in de kofferbak van de auto gelegd. "De achterbank was iets naar voren geklapt, zodat ik tijdens het rijden de bomen en de lucht kon zien. Kort erna kwam die waarschuwing dat hij me naar die organenkliniek zou brengen, als ik niet zou gehoorzamen."

Van der Gun vertelt dat ze tijdens de ontvoering haar emoties had uitgeschakeld en op een soort overlevingsmechaniek overging. Drie dagen en nachten heeft ze in de kofferbak gelegen. Overdag kreeg ze eten en 's nachts werd ze door S. in een garagebox alleen gelaten met de auto. "Gekneveld was ik niet, ik kon een beetje rondlopen. De roldeur van de garage stond op een kier, het bleef lang licht omdat het hoogzomer was. Verkeer of mensen kon ik niet waarnemen, het moet een afgelegen plek zijn geweest. Ik woog mijn kansen af om onder de deur door naar buiten te kruipen en te vluchten. Ik deed het niet. S. kon immers achter die deur staan."

Vrijgelaten

Tijdens haar ontvoering kreeg Van der Gun een soort band met haar ontvoerder, zo vertelt ze uitgebreid aan AMBER Alert. Uiteindelijk werd ze door S. bij een hotel in Venlo vrijgelaten. Toen was ze volledig gedesoriënteerd. "Ik werd meteen herkend, mijn ontvoering was overal in het nieuws geweest."

Lusanne woont inmiddels samen met haar vriend en werkt als vrachtwagenchauffeur. Ze heeft ook nog een oproep: ze zou graag in contact komen met de vrachtwagenchauffeur die op de eerste dag van de ontvoering de auto van de dader verdacht vond en later die dag de politie belde. "Ik heb nooit geweten wie die chauffeur is. Als AMBER Alert destijds al had bestaan, was het vermoedelijk anders gegaan, dan was de chauffeur op de hoogte geweest, had hij meteen alarm geslagen en was ik hoogstwaarschijnlijk al snel bevrijd."

(advertinsje)