De toan fan Anne-Meta Kobes: "Fijne mensen"

Anne-Meta Kobes, de toan fan
Anne-Meta Kobes © Jantina Scheltema
"Ik maakte een rit van strand tot strand. Niet op het eiland, maar door Nederland.
Bij het ontbijt zag ik hoe grote bulldozers bergen zand verschoven bij Kijkduin. Daar werden nieuwe hotels gebouwd en appartementen. Tussen de rijplaten stak het helmgras omhoog. Boven het gebulder van de motoren uit krijsten de meeuwen. Het was een fijn gevoel van thuis, al leek het zand hier wel anders.
De toan fan Anne-Meta Kobes
Na het ontbijt reed ik de snelweg op. Ongeveer halverwege passeerde ik een vrachtwagen. Terwijl ik van hem wegstoof, knipperde de chauffeur met zijn lichten. Eerst met alleen die vooraan, toen ook met de balk bovenop de cabine. Het zag er mooi uit. Maar: wat was de reden?
Bij het volgende benzinestation checkte ik mijn lichten. Ze stonden allemaal prima te branden. Gerust reed ik verder op weg naar mijn eigen strand.
Maar toen ik de boot af reed, bleef een andere auto mij volgen. En hij stopte precies toen ik achteruit de oprit op reed. Gezellig dacht ik, een dorpsgenoot met een praatje. Hij zei: weet je wel dat jouw remlicht het niet doet? En plotseling begreep ik het flitsen.
Onderweg in de auto was ik moe geweest van volle dagen. Onwillekeurig had ik gedacht dat die vrachtwagenchauffeur niet naar mij knipperde. Of, als dat wel zo was: dat hij zin had in een geintje. Of erger. De lichten hadden me een beetje geïrriteerd. Maar nu dacht ik met terugwerkende kracht anders. Dacht ik: wat attent. Hij had mij niet achteloos voorbij laten rijden, maar had zich ten minste één moment bekommerd om mijn veiligheid. Net als die dorpsgenoot.
Ik dacht: gaat het niet vaker zo? Dat de irritatie de voorrang krijgt? Dat er eerder wantrouwen is dan vertrouwen. Ik geloof dat ik daar wel wat sporen van zie, in onze tijd.
Terwijl: vaker dan we denken helpen we elkaar juist vooruit. Hebben we het beste met de ander voor. Je moet het alleen kunnen zien. Willen zien, misschien. Er zijn zo veel fijne mensen te vinden! Hier in ons land, tussen strand en strand."