De toan fan Jan de Groot: "Flibe"

Jan de Groot
Jan de Groot © Omrop Fryslân
"'Als je wint, heb je vrienden', songen Herman Brood en Henny Vrienten ooit. Maar klopt die tekst wel? Foor 'n part... D'r is naamlik ok gau 's sprake fan ôfgûnst. Fral at je alle wedstriden winne.
Ok niet best: binne je hyltyd de beste, winne je altiten, maar alle keren worre je minder populêr, om maar even kort deur de bocht te gaan.
Dat overkomt Mathieu van der Poel al 'n hut tidens de fytsfeldritten. Hij wort tidens de wedstriid útskollen, d'r wort deur 'n prot mînsen hyltyd 'boe' ropen at-y ferbij komt en d'r wort bier en sels bekers miig over him hine gooid.
Inkeld en alleen om't-y de allerbeste is. In plak dat d'r respekt foor him is, gaat 't just de ândere kant út. Dut is tryst.
De toan fan Jan de Groot
En 't is fansels ok tryst dat Van der Poel soa'n hooligansupporter eand fleden jaar foor syn kop spogen het, maar an 'e ândere kant is't ok wel te begripen at-y alle keren soa ferskriklik bejegend wort. Ok al steke je boven elkeneen út, likene je 'n súppermîns te wezen, je blive fansels al 'n mîns fan flais en bloed met gefoelens.
Syn gefliib kwam him op 'n boete fan 215 euro te staan. Maar organisasys gaan nou naar anlaiding derfan d'r al meer werk fan maken om dat botte bejegenen d'rút te krijen.
Maar at deuze maatregel wel de goeie is, betwifel ik. Want Van der Poel en syn kollega's kinne nou bij de ferkinning fan 't parkoers mînsen anwize die't hur misdrage. Maar de kâns likent mij groat dat die hur wel gedrage sille tidens die ferkinning, maar at de wedstriid an 'e gang is, kinne se gewoan hur gang weer gaan.
Ik dink dat je d'r niet feul an doen kinne. Der sil met name Van der Poel met leve motte, sêg maar. 't Is ommers ok fan alle tiden dat 't peblyk in 'e regel foor de underdog is.
Dink maar 's an 't súpperkaatspartuur út 'e jaren tachtig. En dan hew ik 't fansels over Sake Saakstra, Piet Jetze Faber en Johannes Brandsma.
Soa slim as bij Van der Poel waar 't doe niet. Se worden niet bespogen en kregen ok gyn bier ensoa over hur hine gooid, maar ok tussen 't kaatspeblyk satten doe onsportive loi die't je wel gau 's klappen of juichen hoorden at 't toppartuur befoorbeeld 'n bal bútten of foor sloeg.
Of dat d'r feul harder klapt worde foor 't ândere partuur; de underdog. Dat getuugt fan wainig respekt. En dan kinne je wel emoasys hewwe as toeskouwer, maar 'n goeie sporter mâg wel feul meer waardering krije as dat-y betiden krijt; dat ferdient deuze.
En nander korrizjere op 't fytskrosterrain of aansen weer op 'e kaatsfelden sou mooi weze, soadat d'r foor àlle sporters weer like luud klapt worre sil bij 'n bovenslâg.
En at 't nummer deur de boksen skalt wij dan hooplik sêge kinne: Klopt as 'n bus, wat se singe: 'At je winne, hewwe je frynden. Rijen dik...'"