De toan fan Jan de Groot: "Kerstferhaal"

de toan fan jan de groot kollum
Jan de Groot © Omrop Fryslân
"Oflopen saterdeg binne de jonges en maisys fan ôns fryndeploeg na de band Lays in Belkum weest. Op 'e fyts nag wel. Krekt as froeger. En in 'e kou. Froeger gâven je der niet om en nou worde d'r ok ferwacht dat gyneen hierover krimmenere sou.
De hineweg gaat fansels altiten goed, al binne d'r altiten goenent die't keetlelle en bewust op 't spatbôrd fan de foorganger rijen gaan. En dan hope dat die út balâns raakt.
Ons útstappy waar dan wel niet tidens de korsttyddagen, maar soafeul skeelt dat nou ok weer niet en omdat d'r tidens de baide feestdagen gyn kollum is, kom ik deuze week met myn aigen kerstferhaal. Nou ja, kerstferhaal is in myn gefal 'n rúm begrip.
De toan fan Jan de Groot
Jaren leden speulden 'De Havenzangers' altiten op de Tweede Korsttyddâg in Belkum. 't Waar faste prik dat wij der hine gongen. Met 'n mooie ploeg op 'e fyts die kant út; krekt as ôflopen saterdeg dus.
Die Havenzangers sorgden fansels foor groat feest. En met de norige geestferrúmmende sappys in de form fan bier waren wij ok maklike 'slachtoffers' om ôns as feestbeesten om te tjoenen.
Steefast konnen je d'r alkohol op innimme dat de sliertdâns, de polonêze, d'r an 't eand fan 't feest kwam. Dan liepen hest alle anwezigen met in de polonêze. Ik ok fansels. Met 'n groate spytgniis op 't gesicht en maar metsinge. Dat metsingen gong fansels maklik met al die sloppe teksten. Maar och, op soa'n dâg prúm je alles.
Maar een keer gong 't bij mij mis. Sonder metopsetsin ston een op myn hak werdeur myn skoen útfloog. Ik keek nag achterom en sâg 'm der achterbliven. Maar ik most deur fansels. Kon niet âns. Werom kon dat niet âns? Nou, omdat 't soa alderhaislikste drok waar, lukte soks niet en wij waren ok soamaar 'n eand feerder. Fander.
De floer waar fansels dwaildernat fan drankys en derbij ok nag gefaarlik deur stikkys glâs. Dat had ik wel deur en wat ik dan alleen nag doen kon, waar op een foet feerder gaan. Nou niet drekt dinke dat ik 'n kûnstbeen hew, maar ik bedoel d'r met dat ik op myn rechterbeen hinkelde en soa gong ik deur in de sliertdâns.
Jim kinne jim fast foorstelle dat ik blij waar doe't de dâns ophoude. Ik most derna op soek na myn skoen die't blykber de hele dânsfloer rôndgaan waar, maar ik fon 'm weer. Na myn ene foetsy fan de floer kon ik weer op twee lope, sette derna myn beste beentsy foor, om d'r nag maar 's 'n klisjee teugenan te gooien, en toog na de toog. Even bijkomme Dat kinne jim nou ok even. En derom wîns ik jim alfast noflike Korsttyddagen toe en 'n gelukkig Nijjaar."