De toan fan Anne-Meta Kobes: "Jachtseizoen"

Anne-Meta Kobes, de toan fan
Anne-Meta Kobes © Jantina Scheltema
"Het bleef lang donker gistermorgen. Om toch licht de dag te beginnen, trok ik met de fiets de duinen in. Het pad slingerde zich voor mij uit. Achter mijn rug draaiden traag de stralen van de vuurtoren.
Daar trokken de wolken in slierten van elkaar en verscheen al de roze ochtendlucht. Maar ik reed de andere kant op, in de richting van waar het nog grijs en donker was.
De toan fan: Anne-Meta Kobes
Na tien minuten voelde ik druppen. Toch werd de gedachte van 'was ik maar thuisgebleven' ongeveer tegelijkertijd verdrongen door de zoete heidelucht aan de rechterkant en de frisse duinen op links. Dus fietste ik door. Nog tien minuten later trof ik grote plassen op het pad. Voor ééntje moest ik mijn voeten tot aan mijn stuur optrekken, zo hoog spetterde het water. En het was heerlijk er was alleen: hier en nu.
En er waren: duinkonijnen. Het geknars van mijn fietsbanden bracht hen in beweging. Omdat het nog schemerde zag ik bijna alleen maar hun witte staarten. Maar die vielen wel goed op. Ik kon ze lang volgen, terwijl ze zigzaggend wegschoten tussen het gras.
Net zo goed zichtbaar waren de jongeren die deze week deelnamen aan het Amelander Jachtseizoen. De buurtsportcoach, de jongerenwerker en de politie hadden dit toffe spel opgetuigd voor de jeugd van de middelbare school. En die verzamelde zich aan het eind van de middag vol spanning in clubhuis 'De Toel'.
Daar kregen zij meteen een overall uitgereikt. Een witte, zo één die bij het sausen van muren uitstekend van pas komt en nu dus ook bij het spelen van dit spel. Want zo waren de deelnemers goed herkenbaar voor de jagende politieagenten die op fietsen het dorp doorspeurden.
De jongeren probeerden ondertussen zoveel mogelijk stempelposten te bereiken, zónder gepakt te worden. Mijn post was pal naast het politiebureau, maar dat schrok de meesten gelukkig niet af.
Bij terugkomst in 'de Toel' bleken vele witte pakken inmiddels bruin gekleurd door slootkanten en heggen. Er was fanatiek gespeeld. Het broodje kroket was precies de juiste beloning. Deze eerste editie van het Amelander Jachtseizoen zou ons nog lang helder voor ogen blijven staan."