Van wie is dit land #4 De beuk erin Amalia

Tot nog toe mislukten al zijn broedpogingen, maar afgelopen vrijdag landde de gezenderde beroemdheid weer op Friese bodem bij Britswert.
En of het lente is.
Afgelopen maandag werd de thuiskomst van Amalia gevierd in het kerkje van Britswert. Met gekookte kippeneieren, muziek en poëzie. Het was mooi. En pijnlijk.
Wat moat ik sizze
tsjin Amalia, de skries
mei reade en giele ringen
en in fleurt flachje om ‘e poat?
Wat sis ik tsjin dy bliere
fûgel, dy’t weromkomt
mei in stjoerder op ‘e rȇch,
de sawa’s fan Extremadura
sȗnder stúmjen ynruilet
foar in griene woestyn
Wolkom thús?
Dichter Elmar Kuiper droeg het voor in het kerkje van Britswert. ‘Myn lân’, heet het gedicht.
En het doet zeer.
Want waar is het land waar het eieren regent? ,,Myn lȃn dêr’t learzens sa hearlik smyksmakke.’’
Drie seizoenen al probeerde Amalia, die samen met veertien andere grutto’s gezenderd werd in de Spaanse Extremadura, zich voort te planten in intensief beheerd weideland bij Britswerd. Alle keren zonder succes.
Hopelijk steekt hij dit jaar over naar het weidegebied van Natuurmonumenten, even verderop, zei hoogleraar Theunis Piersma.
Hopelijk.
Het moet een keer lukken. Toch?
En Amalia is een rustig type. Die maak je de pis niet lauw.
Drie jaar geleden werd hij tijdens een ongelooflijk koude nacht gevangen, vertelde professor Theunis Piersma. De hemel was onbewolkt, de onderzoekers voelden hoe de warmte uit hun lichamen werd gezogen.
Amalia kreeg een harnaszendertje om. Er zijn grutto’s, zegt Piersma, die dan hevig theater maken. Die zich op de rug gooien. Die schreeuwend proberen te ontkomen.
Niks daarvan bij Amalia. Die liep na de gedane arbeid rustig weg. Geen centje pijn.
En nu is hij dus terug in Friesland, waar Elmar Kuiper ooit zijn eerste kievitsei vond. Hij beschrijft het in 'Myn eerste aai'.
De greppels glinsteren,
it grien friet de brune plakken op
Ik rûn oer de rûch bedonge ekers,
de jok en hij fleagen neffens it boekje fuort
En ik fûn myn earste aai,
it spikkeljuwiel,
it kontsje omheech,
yn in nêst dat mei soarch
en leafde opmakke wie
Au.
Let op de sporen van de mestinjecteur Amalia. Negeer het fabrieksland. Zoek greppels. Drasplassen.
Goed kijken en niet verdrietig worden. Het is ook jouw land.
De beuk erin Amalia.