Kollum: "Zzzzzzzzzzzzzzzzz"

08 apr 2016 - 08:57

Nynke Sietsma is freelance sjoernaliste foar ferskate kranten en tiidskriften. Nynke is hikke en tein yn De Rottefalle, mar wennet no yn Den Haach. Har kollums geane oer it daagliks libben of wat har ek mar ferwûndert. Se is te folgjen op Twitter.
 

"Dizze wike wie ik foar in ferhaal by in ymker. Of ymkerin, moat ik miskien sizze. Of ymkerina? Ymkerette? Yn elts gefal, dizze frou is yn in bijekuorke berne. In kuorke flochten troch har eigen heit, hy is ek ymker. En har beppe wie it ek. Yn de tiid fan har beppe, noch foar de Twadde Wrâldoarloch, wie it absolút gewoan om bijen te hâlden.

Sterker, folle fierder werom, yn de midsiuwen, wie it neffens har sels ferplichte foar boeren om huningbijen te hâlden. Dan koe der nammentlik belesting heft wurde op de bijewaaks. En de waaks wie nedich. En witte jim wêrom? Omdat se kearsen nedich hiene yn de tsjerken, dêr moast ljocht wêze.

Yn de tiid fan de Egyptners wie bijehâlde sels in hillige bedoeling. Allinnich prysteressen mochten it ritueel - sa fier as ik it begryp - fan it huningrispjen dwaan. Se neamden de huning de 'tranen van zonnegod Ree'. En der wienen triennen fan de sinnegod yn oerfloed. Foar de bijen sels, en ek foar de minsken om te snobjen. Want der wienen genôch blomkes en knoppen oan beammen en strûken foar de bijen om fan te iten. Dat is no wol oars.

Ik bin wit hoe faak troch Fryslân riden en ha my ferstuivere oer it oerweldigjende oanbod fan biljertlekkens. De griene woestyn, neamt de ymker it. Grutte griene flakken mei gers. Wêr is it blommeparadys bleaun?

Want it giet net goed mei de bij. Te min iten. En ek troch sykten en klimaatferoaring. Dat is net bêst. Bijkes moatte ús fruit en griente bestowe. Sûnder de bij gjin apels of parkes, gjin kofje, gjin sûkelade, gjin brokkoly, toarnbei of kers. De kers wurdt iten troch de mûs, en de mûs wurdt wer opfretten troch de foks. Der is wol wat iten dat bestood wurdt troch de wyn, mar dat binne ierappels, rys en graan. En ha jo ea in foks in ierappel iten sjoen? Nee dus. We kinne net sûnder de bij. Sa simpel is it. En ik kin trouwens net sûnder sûkelade of kofje, dus dit is a cry for help.

Fansels, der binne noch wol wat stikjes fleurich lânskip dêr't ynsekten terjochte kinne. Sa wie ik foarich jier yn Eastermar, en rûn ik mei de hûn fan myn broer lâns in reed. Ik ha noch nearne sa folle hynsteblommen, klaproazen en koarenblomkes sjoen. En in gegûns! Der is dus hoop.

Wat wie der as bern no moaier as hynsteblom-plúskes sykje om de plúskes fan de bol te blazen en kettinkjes te meitsjen fan koweblomkes? Mar kin myn dochter dat aanst noch wol dwaan? Of ha we aanst allinnich noch mar nuttige, netsjes bemeste biljertlekkens? Ik ha yn jierren gjin fjild mear sjoen knalgiel fan de hynsteblommen. In fjild pears fan de koarenblomkes, ha ik, leau ik, sels noch nea sjoen.

De túnbesitter moat ek wekker wurde. De drokke minske fan no leit dikke tegels yn de tún. Gjin bist dy't er yn sitte wol en ferjit de triennen fan de sinnegod hielendal mar. En Rijkswaterstaat, hallo, joehoe. Hâld ris op om de bermen fuortendaliks te meanen as der ien hoopfol klaproaske it kopke omheech stekt. De middenberm mei, mar lit alle bûtenkanten gewoan stean. Ik soe sizze, tink oan de kofje!

Fierder rop ik elkenien mei in tún of balkon yn elts gefal ien bij-freonlik-blomke te plantsjen. Kin ek wol op it balkon, yn in pot. Litte we ynsette op in blommeparadys. Of 'keep your eyes on the prize!' Wa wol der no sûnder kofje, sûkelade of in ierdbeike. En je krije der noch fergees huning by ek.

Lit it gegûns net ferstomme, blinders!"

Diel dit berjocht op:
(advertinsje)
(advertinsje)